elfeyp

Ve sonunda sanal bebek alışverişi..

2011-11-30T04:37:00.000-08:00

Aslında paketimiz elime pzt ulaştı ama ancak yazabiliyorum..
Çoook uzun zamandır caaanımm Hulyamdan bişeyler almak istiyordum, eko durumların düzlüğe çıkmasını bekledim bir süre, sonra baktım yok olmayacak, zaten ordan burdan çocuklara durmadan bişeyler alıyorum, neden yiyorum ben bu kızın hakkını dedim, tam da uzun zamandır aradığım şeyleri görünce..

Aslında menapoz teyzelerle genel fikir itibariyle ters düşeriz ama şunda sanırım haklılar, bu veletlerin yediği içtiği helal, giydiği haram. Aldığım şeyi 2-3 kez üstlerinde görüyorum, bir de 'Ammaan evladım ye kendin istediğin gibi!!' rahatlığı olunca, 2-3 de yıkamayla al sana bir köşede verilmeyi bekleyen pantollar, eşofmanlar, zaten bazılarının da paçaları lastikli. Koltuk tırman, kucağa çık, tv masasından atla, klozetten sallan derken, UE evin içinde yağlı pehlivan gibi paçalar dizde, ev zaten buz gibi, külotlu çoraptan da zerre hazzetmem, yünlü, kaşındırıcı, hele erkek çocuk için daha da dayanılmazdır muhtemelen..

Neyseee, demem o ki, çocuklarınız için ota çöpe, incikliye boncukluya para verme saçmalığından kurtulun, şu tozluklardan birer tane alın, minik baldırlar üşümesin, öte beriler külotlu çorapla sıkışmasın..

Güneş kuşuma da çoook güzel, sıcacık bir tayt aldım..
Fotolar daha sonra artık.

...

2011-10-18T03:19:00.000-07:00

Üzerinden 10 gün geçti ama etkilerini yavaş yavaş üzerimizden atıyoruz. Buraya yazmaya bile halimin olmadığı anlar yaşadık..
Uluç Ege, 7 Ekim gecesi ateşli havale geçirdi..Korkunçtu..Yazarken, okurken, başkasından dinlerken etkilendiğimizi sandığımız ama asıl yaşarken anladığımız berbat birşeydi..
Çok fazla detaya girip canımı tekrar sıkmak istemiyorum, sizinkini de. 3 gece hastanede kaldık. Bizim için stresli, uykusuz, yorucu 3 gecede Uluç Ege, yaşadığı şeyin verdiği yorgunluk, antibiyotik ve 5 şişe serumun etkisiyle ilk 2 gün neredeyse deliksiz uyudu.

Bugün son kontrolden geldik. Geriye her ikisinde de hafif öksürük ve burun akıntısı kaldı ki, şu günlerde burnu akmayan, öksürmeyen kimseyi görmedim..
Sağlıklı bir kış diliyorum hepimize..

NBC

2011-10-02T04:41:00.001-07:00

Veee Melek Güneş, okullu..

2011-09-27T05:00:00.000-07:00

Epey zaman olmuş yazmayalı, meşkülüz çokçok :)
Uluç Egem, herzamanki gibi cool, bana pek sorun çıkarmıyor, hatta dilimi ısırarak hiç diyebilirim..
Ama Melek Güneşime bir acaip haller geldi birkaç hafta önce. Birdenbire başlayan ve son bulan sebepsiz ağlama krizleri, bunalımlar, söylenmeler.. 2 yaş krizini biliyorum hatta çoğu zaman aklımdan bile çıkmıyor ama bu artık boyut değiştirip kişisel bir hal alınca çözüm yollarını düşünür olduk. Gerçi kendisi de yardımcı oldu bana..
'Bana yazık ediyosun, mahvediyosun, okula gitcem beeeaaaann!!!' dedi bi kriz sırasında :)

Bunun en büyük etkisi şu sanırım..
Boool yüzmeli, gezmeli, parklı, bahçeli, kuzenli.. yaz günleri bitmek üzere, yakınımızdaki yaşı 8-25 arası tüm kuzenler yavaş yavaş evlerine çekilip okul hazırlıklarına başladı..vs
Ben de bir karar aldım, daha doğrusu eyp ile, henüz nasıl devam edeceğini bilmiyoruz ama Melek Güneş, kreşinde 2. haftasında :)
Adaptasyon sürecindeyiz. İlk hafta birkaç saat ve sonunda yarım güne kadar uzattık. Bu hafta ise kahvaltı ve öğle yemeği ile öğle uykusu için de orada ve sabah 9'dan 16.30'a kadar devam ediyor. Genel gidişat güzel..Kreş konusunda soru işaretleri olanlar için aklımdakileri sıralamam gerekirse..

-Bodrum'da herşey gibi kreşler de ücret bakımından astronomik. Bize çok yakın ve çokçok popüler olanın fiyatı 1000 tlye yakındı ve kontenjanı dolmuştu, yedek listeye alıyorlarmış. Onu baştan elemek zorunda kaldık. Şu anda gittiği yine bize yakın sayılabilecek ve pek çok arkadaşımın tavsiye ettiği bir yer..

-Adaptasyondaki öğrencilerle ilgilenen öğretmenleri özellikle çok tecrübeli ve kontrollü bence. Özellikle dikkat ettiği şeyler, çocuğu kapıda canım, cicim diyerek sarmaş dolaş benden almıyor. Gereksiz mıncıklamalar, sevgi gösterileri, mıymıy konuşmalar yok.. Melek Güneş'i benim ona teslim etmemi özellikle istiyor, onu kucağımdan almak yerine. Ses tonu inanılmaz sakin ama mesela ağlayarak birşeyler istediğinde çocuğu duymazdan gelecek kadar da otoriter, aynısını benim de yapmam gerektiğini özellikle söyledi. Çünkü Melek Güneş'in gerçekten ağlamadığını farketmiş, duymazdan gelince ağlamayı kesip isteklerini daha güzel ifade edermiş bu modeller.
Bu modeller hangileri peki? Daha çok anneanne,babaanne, dede vs gibi aile büyükleriyle fazlaca vakit geçirenler, tam bizimki gibi yani. Ben hayır desem, yaptıracak birini mutlaka bulacağı için artık bu huyundan özellikle vazgeçirmek, kreş için ilk nedendi aslında..
Bir de kreşin 2.günü evde ayna karşısında ağlama taklidi yaparken buldum onu, bu da akıllara zarar :) 'Ağlamıyorum annecim, sadece öööleymiş gibi yapıyorum.' diye dersini çalışıyor.
- Bahçelerinde kaplumbağa, tavşan var, domates, salatalık, incir vs bahçedeki ekim alanından topluyorlar, kahvaltılarını bahçede piknik gibi yapıyorlar..vs

Benim en çok merak ettiğimse çarşamba günleri olan pedagog görüşmeleri..
Yani şimdilik Melek Güneş için hayat yeni başlıyor, uzuuun ve güzel geçeceğini umut ettiğim bir eğitim-öğretim hayatı onu bekliyor..
Peki Uluç Ege ne yapıyor? Adaptasyonun ilk 2 günü onu da götürdüm okula. Boş olan sınıflardan birinde bekletiyorlardı anneleri. Uluç Ege, sınıfta biraz oynadı, sonra bir ara dışarı çıktığımızda onun yaş grubundakiler önümüzden geçti, aralarına daldı, öğretmenler katılmasını isteyince birkaç saat beni hiiç aramadan takıldı. Ertesi sabah yine Melek Güneş'i bırakıp bir sınıfta beklemek üzereydik. Ege'nin grubuna bakan öğretmen başka bir Ege'ye 'Hadii Ege sınıfaa' dedi bizi görmeden. O çocuğun da adı Ege'ymiş :) Bizimki kendine söylendiğini sanıp koştu yine sınıfa :)
Ama bu sene sadece Melek Güneş için kreş kararı aldık, Uluç Ege ağustos doğumlu olduğu için belki yılbaşından sonra..Gerçi tuvaletini söyleyebilmesi çok işimize yaradı orda ama acele etmek istemiyorum..

Şimdilik gelişmeler böyle..
Benim için en güzeliyse Melek Güneş'i arabayla okula bırakıp alabiliyor olmam :)

İzmir-Bodrum

2011-08-09T04:48:00.000-07:00

Günlerimiz İzmir-Bodrum arası geçip gidiyor.
eyp'nin tur günlüğü tahminimizden daha yoğun. Melek Güneş idare ediyor ama Uluç Ege'yi bıraksam saatlerce telefon elinde babasını dinler.
Önce İzmir'den heeerkes bizdeydi. Sonra biz onların arkasına takıldık İzmir'e gittik. Ve artık yuvamızdayız. Bu gidiş gelişlerin kimisi arabayla oldu, kimisi otobüsle. Kuzular, ikisine de alıştı, zaten herşey onların uyku-yemek düzenine göre ayarlandığından sorun yok, ufak tefek krizleri geçiyorum, çoktan alıştık onlara.

Bu arada Melek Güneş, bezi tamamen bıraktı. Sadece otobüse binerken takıyorum, 'Otobüste tuvalet olmadığı için, çünkü ben zaten büyüdüm!!'
En güzeli ve beni en çok şaşırtanıysa Uluç Ege. Adam, kendi kendine, daha doğrusu ablasına baka baka öğrendi :) Arada ufak kaçırmalar var tabii, onları da 'Annee, tüühh!' deyince farkediyorum :)

Günün ilk yarısı çoğunlukla bahçedeyiz. Büyük babaneden incir, karşı komşudan üzüm, biraz hamak, biraz toprak derken öğlen oluyor. Banyo, yemek, uyku..Öğleden sonra biraz park, sabah gidilmemişse akşamüstü deniz, banyo, yemek, oyun, tv, masal, kitap, şarkı derken yanyana sızıyoruz kuzularla..

Piraye

2011-07-27T13:13:00.001-07:00

'kitap' etiketi altında yazmayalı epey zaman olmuş..
Çünkü kitap okumayalı epey zaman olmuş..
2 çocuklu bir anne olarak pekçokları gibi onlarca 'uzman' kitabı okuduğum sanılmasın. Bununla övünmeli miyim bilmiyorum ama çocuk gelişimi, bebek bakımı... ile ilgili bir tane bile kitap okumadım.
Çünkü o kitapları yazan ve gazetelerde adının önünde 'uzman' yazanların benim çocuklarım hakkında en ufak bir fikirleri yok.
Çünkü her bebek, birbirinden çoook farklı.
Ben elimdeki 2 örnekten biliyorum ki, ne uyutma taktikleri, ne yeme-içmeleri, ne tuvaleti.. hiçbiri için aynen uyguladığım bir taktik yok ki, elin Amerikalısının herkes için önerdiğini yapayım.
Ben aynı tepside 2 farklı menü sunuyorum her gün. Biri ekmeği sevmez(MG), biri suyuna banmadan doymaz(UE), biri saatlerce okusan masala kanmaz(MG), biri küçük poposunu döner kendi kendine uykuya dalar (UE), biri uyanır uyanmaz yataktan fırlar(MG), biri yarım saat yatak keyfi yapar(UE)
Popolarında kullanım kılavuzuyla gelseler, saçım süpürge olmazdı heralde ama tüm bunlar zamanla oluşan, şekillenen, şekillendirilen şeyler..
Tabii ben tüüüm bunlara dalmışken, bir zamanlar bayıldığım Pamuklar, Şafaklar, Kemaller, Grangelar mazi oldu.. Bir zamanlar aynı anda 2-3 roman okuyan benim için çok utanç verici bu duruma el koydum artık. Çocuklar uyuduktan sonra, zaten eyp de yok, akşamları okumaya başladım yine.. Ne çok özlemişim..

Hafif bir başlangıç yapmak için Piraye ile başladım. Birkaç kez, belki ilk çıktığında raflarda gördüğümde gerçek Piraye'nin hikayesi sanmıştım, Nazım'ın Piraye'si, ama öyle değilmiş..
Dedim ya, başlangıç bu, yeşil sahalara dönüş için bir antreman, zira Canan Tan bana, olgunlaşmış İpek Ongun havası verdi. İnanılmaz akıcı, basit, yalın değil düpedüz basit, ilk başta 'Ne la bunu ben de yazarım!!' dedirten, ilerledikçe saran, bitmeden uyutmayan, merak uyandıran bir genç kadın hikayesi..
Benim gibi uzuuun, upuzuun bir aradan sonra döndüyseniz okumaya, tavsiye edilir, hiç olmazsa özlediğiniz kokusunu çekersiniz içinize, sarımsı sayfaların..

Ama ben seni sevmiştim..

2011-07-25T06:23:00.001-07:00

Hem de bir yazı bile yazmıştım :(

Kuzular ilk kez teknede..

2011-07-25T06:03:00.000-07:00

Aslında çoktandır içimizde olan ama ancak fırsat bulabildiğimiz tekne turumuz..
Kuzenler, abim, eşi, annem, teyzem, amca, yenge toplanınca gitsek mi diye düşünürken, eyp kaptan, 'Siz zaten bi tekneyi doldurursunuz!' dedi, bi abimizin teknesiyle gezdik bu pazar..
Maalesef eyp'siz çok zevk almadım ama kuzular coştu :)

Biz iyiyken...

2011-07-09T05:16:00.001-07:00

Kışlık-yazlık ayrımı yapmıştım epey önce. Öyle kenarda yıkanmış bekliyordu küçülenler..
Yengem, bir aileden bahsetti.
4 çocuklu.
En büyüğü 6-7, en küçüğü birkaç aylık 4 bebek, orda burda çalışan bir baba, tabii ki evde bir anne..
Burada..
Bodrum'a 10 dk uzaklıkta..
Hani şu meşhuuur yıldırım nikahlarının, yasak, kaçamak aşkların mekanı, hergün uzaktakilerin iç geçirerek tvden izlediği, havuzda güzel ötesi kızlar, çapkın erkekler, gece dımtıs, paranın sular seller gibi aktığı yada özellikle öyle gösterildiği Bodrum'da..
Aynı Bodrum'da, ama gerçeğinde, baharda yılan olur, şanslıysan zehirsiz..
Evin içine, çocukların yanına giren yılanı öldürmüş bu 4 çocuğun annesi..
Binbir umutla buraya gelip, umduğunu bulamayan, bomboş binlerce eve yenisini eklemek için amelelik yapan bir aile reisi aslında kocası. Ne işin var burada? 1-2 tane neyine yetmedi de 4 çocuk yaptın? Bundan sonra planın ne, ne yapacaksın bu çocuklara, ne verip, ne öğütleyeceksin...soruları bitmez..
Bana düşen çocukların giyilebilir kıyafetlerinin yanına, yeni birkaç parça daha, süt, bez, kitap vs ekleyip göndermek..
Ve başka kim var etrafta diye araştırmak :(

Günler, günler, günler...

2011-07-05T04:22:00.000-07:00

Su gibi geçti..
Kaptanımız seyr-ü seferden döndü, güzel hediyeler, anılar ve kıpırdayamayan bir parmakla :(( Sol işaret parmağı ikinci boğum oynuyor ama esas sorunun olduğu, tendonun dikildiği ilk boğum, tırnak altındaki yani, hiç hareket etmiyor. Birçok hareketini kısıtlayan da bu maalesef.. Sadece 1,5 gün beraberdik. Ev keyfi, deniz, sirk.. herşeyi sıkıştırdık bu 1,5 güne. M.babam ve kuzularla tersaneye gitti onu almaya. Melek Güneş, en sevdiği elbisesi lekeli olduğu halde giymek istedi. Uluç Ege inanılmaz mutluydu giderken, baba baba, diye sayıklıyor zaten. Tekneyi karşıdan görünce tersaneyi inlettiler seslenirken, çok fena duygulandım :) Melek Güneş atladı hemen kucağına, ama Uluç Ege, çok çekindi önce, utandı.
Şimdi yine turda. Bu sefer 10 gün ve Göcek'te. 3 günü geçti bile. Bundan sonraki hafta tur görünmüyor, hemen İzmir El Mikro Cerrahi'ye gidilecek :(
....

Bizim günlerimiz su gibi yine. Melek Güneş, çiş-kaka olayını çözdü. Hatta geçenlerde denizden koşarak çıkıp tuvalete gitti :)
Beni şaşırtansa Uluç Ege.. Ben MG ile uğraşırken o olayı çözmüş heralde. Geçenlerde bahçede dolanırken bezini çekiştirip çisss diyor.
Ben hiç de ümitlenmeyerek çıkardım bezi, şortu, bahçeye ikisini de yapınca şoka girdim, öpücük yağmurumdan çok etkilenmiş olacak ki, 3 gün boyunca kakasını tuvalete yapıp ablasına gösterdi. 4.gün bir paspas faciamız oldu ki, çok umursamadım. Yakınında olsam onu da yetiştirdik ama mutfaktayken olduğu için 'Benim hatam..' deyip geçiştirdim zaten o da ben silerken o kadar mahcup durdu ki, daha da içim kıyıldı. Zaten onun böyle bir tavrı var ki 15-20 sene sonra çok fena olacağının habercisi :) Yapacağını yapıp, boynunu, dudaklarını büzüp, 5 dk sonra sırnaşıp umutturmaya çalışmak gibi :)

Bu da anneannenin evinde 5 dk başıboş bırakılan UE'nin son hali..
Elektrik süpürgesini itekleyerek götürüp lavabo içine girmeye çalışan UE..

Bezgin elf

2011-06-17T04:36:00.000-07:00

Son halim budur..
Biraz gergin, çokça bezginim..
17 gün oldu eyp gideli, feci özledim..
İzmir'e geldim..
Onsuz İzmir bile çekilmiyor sanki..

Çocukların keyfi yerinde..
Öğlene kadar genelde evdeyiz ya da çarşı pazar..vs Öğlen uykusundan sonra önce büyükannaanee, çünkü Melek Güneş'le aralarından su sızmıyor, hava güzelse büyük dedenin dükkanında dolanmaca, esnafı dolaşıp her tezgahtan yalanmaca şeklinde geçiyor günler.. İzmir'de özellikle anneannemlerin mahallesinde çocuk kaynıyor. Benimkiler için nimet gibi. Bizim mahallemizde pek yok çünkü bu, bahçede bol bol oynuyorlar ama burdaki gibi mahalle oyunlarına, kalabalık gruplara alışık değillerdi. Çocuklar da o kadar sıcakkanlı ki, hiç dışlamıyorlar, aksine misafir olduklarını öğrenince daha çok ilgileniyorlar :) Yani kuzularım bana pek zorluk çıkarmıyor..

Uluç Ege, ablasının kopyacısı.. Yemek yerken, oyun oynarken.. her an ne yaptığına, nasıl yaptığına bakıyor, onu taklit ediyor, herşeyi ondan öğreniyor sanki :)
Melek Güneş, eskisinden daha uyumlu, arada ufak çaplı krizlerimiz olsa da genelde hayatından memnun, sadece açlığa ve uykusuzluğa dayanamıyor, tıpkı ben..

Kaptan büyük sınavda!!!

2011-05-31T04:04:00.000-07:00

Bugün eyp, Fransa'ya gidiyor..
8 kişilik mürettebatıyla, Infinity'i görücüye çıkarıyor.
Şimdi tek dileğim, 4'ü karasız 7 günü sıkıntısız geçirip Fransa'ya ulaşabilmesi..Sonra fuarın güzel geçmesi, sonrasında kısa bir turla yuvamıza 1 ay kadar sonra sağ salim dönmesi..
Artık tüm blog yazılarım onun takibi için..

OİP görmesin :)

2011-05-30T04:38:00.000-07:00

O çok dalgasını geçer çünkü epru şallı'yla :)
Ama Melek Güneş, her sabah mutlaka yapar filatesini :)

Mayıs biterken biz...

2011-05-25T04:37:00.000-07:00

Çoookça fotomuz var bu ara :)
eyp, kendine yeni bi tel. alınca, onunki bana kaldı. Aslında yeni teli bana teklif etti önce, ama hiiç gerek yok, Uluç Ege, ayfon mayfon dinlemez, çökertir onun dokunmatiğini 2 dk.da. O yüzden ben yine 2. eli tercih ettim. Yatıp kalkıp poz veriliyor :)
Normalde didişmeler, çekişmeler başladı aslında. Eskiden Melek Güneş, kardeşine kıyamaz, dişlerini sıkıp sinirlenirdi kendi kendine. Artık o da gözü açtı, saç baş giriyolar bazen. Genelde uzmanlar, ki onlar beni ve çocuklarımı tanımadıkları için atıp tutarlar genel genel, hakem olmayın, diyor. Aslında doğru bi yandan, ben de bişeyi paylaşamadıklarında, ki en çok didişme bu anlarda oluyor, taraf olmuyorum, başka şeyle ilgileniyormuş gibi yapıyorum. O zaman dalıyorlar birbirlerine kafa göz. Şşşşt dediğimde herkes kuzu. Abaaa all, egecim verir misin şunu..şeklinde kraliyet nezaketi :)

Bir de elimde teli gören, birbirine sarılıyor..

Arada kuzenlerle buluşmaca, parkta koşturmaca, yeme içme, gezme tozma..

Çoook kolay bir poooça öğrendim bu arada.
Çok pratik olduğu için hoşuma gitti, çok faydalı şeylerle yapılmış birşey değil ama harcına koyabilirsiniz besleyici tuzluklar..

2 paket kabartma tozu
1 su bardağı yoğurt
Yarım su bardağı sıvı yağ
Un

Bu hamurun içine dereotu, maydanoz, nane, çökelek... koyuyorum. Bizim yoğurt ve çökeleğimiz rahmetli Serdarımızın annesi, yengemizden gelir..Nane bahçeden :)
Öğle uykusundan uyanan hüpletir..

İnsanlığın umurunda olmayan bizim minik adımlarımız...

2011-05-10T05:06:00.000-07:00

Nedir bunlar anlatıyorum hemen. Çünkü öğle uykusu saatleri eskisi gibi 3'ü bulmuyor:(
Birazdan dizilirler yine önüme :)

** Nisan ayında hepimiz hastalandık. Hepimiz derken S.annem, M.babam ve tabii ki çocuklar da..Aslında bi eyp kaldı grip olmayan, günlerce böbürlendi bünyesiyle, sonra olmadık bişey geldi onunla da başımıza..O da bir diğer madde olsun..
UE, ateşlendi. İlk kez 40'ı gördük onunla. Çok üzüldüm, kıyamadım..2 gece uyumadım..

Onunki biter bitmez MG'nin ateşi başladı. Abla olduğu için kendisi, 3 gün-gece yükselip düştü ve ben tabii o 3 geceyi eyp ile nöbetleşerek geçirdim.
O arada farkettim ki bu emzik olayı artık bi sonlanmalı. Çünkü burun tıkalı, zor açtırıyorlar, hele UE kafası kadar cümükle yaşayabilir, hiç rahatsız olmuyor. E, o zaman da emzik ağızda burun tıkalı, uyku heder oluyor..
MG desen 2,5'u doldurdu, ne garii buuu, goca gız ne emiddurmalı endeenii!! demeye başlayınca herkes, ben de silkelendim, hastalığın bitmesine yakın son doktor kontrolünde doktor teyzeye bi kaş göz, 'Hadi atalım çöpe' deyince kıramadı onu. Hastalıklar biter bitmez İzmir'e gittik. Orda ızdırap günleri başladı işte..
Mg, tanınmaz bir hale girdi. Özellikle uykusu geldiğinde, son günlere doğru da baba ve Bodrum özlemi başlayınca, vara yoğa ağlamalar, hatta yatarak tepinmeler, saç baş yolmalar..Hiçbişeyden memnun olmadı, ne güzel yerlere götürdüm, 'Herşey var burda ama emzik yok işte' dedi hep..

Bodrum'a gelince biraz daha düzeldi, şimdilerde tamamen unuttu..
UE, zaten her zaman çok çabuk avunan bir çocuk olduğu için, belki de klasik bir erkek olduğundan çok da sallamadı bu durumu..

**Ama en güzel gelişme MG'nin şu çok gözümde büyüyen tuvalet durumuydu. Geçen yaz başlamak istedim ama hep kardeşi gösterip o da istedi bezi. Ben de çok üstelemedim. Birkaç denemede olmadığını görünce kaldırdım lazımlığı. Ama yaklaşık 1 aylık çalışmalarımız sonuç verdi, özellikle İzmir'de ananesinin çok yardımı oldu bu konuda..

Aslında tavsiye vermeyi sevmiyorum çocukla ilgili konularda, her çocuk gelişimiyle ve cücük tarzlarıyla farklı ama tuvalet eğitiminde bizim faydasını gördüğümüz cümle şuydu: Çişle, kakayla vedalaşmak :) Her seferinde lazımlığı klozete o döktü, bazen minik klozet kapağına da yapıyor, sifonu çekmeden önce mutlaka UE'ye gösterip onay alınıyor, sifon çekilince 'Hoşçakal çiş, anne çişin yanına git, soona bi tane daha göndercem' Bizim olayımız budur!!

** Canımızı sıkan tek olaysa, eyp'nin geçirdiği iş kazası. Teknede elini bir makineye kıstırdı, sol işaret parmağı kopuyormuş nerdeyse.. 5 dikiş, 3 hafta kapalı, açılınca da 2 aya yakın fizik tedavi verildi. Çünkü tendon kopmuş, o tutulup, dikilmiş, his kaybı olup olmadığı , eskisi gibi oynatıp oynatamayacağı açılınca belli olacak. Gerçi onun da dediği gibi, ailede 3 fizyoterapist var, halletsinler artık:)
Abijim, eşi ve kuzen damlacık. O da bu ay mezun oluyor, ilk hastası eyp olacakmış, hiç aklımıza gelir miydi? :(
Çocuklar da çok etkilendiler. MG, her akşam, 'Aaaa, yine geçmemiş' diyor. UE de herkese parmağını gösterip 'Babaa,uff' diye anlatmaya çalışıyor..

** Daha yıldızlı madde çoook ama benden bu kadar şimdilik..
Öpüyoruz hepinizi...

Aaa, blogcuğum burda kalmış :(

2011-05-05T04:47:00.000-07:00

Canım ananeciğim bir vecizesiyle başlamak isterim aylar sonra..
Deli götüyle oynar gibi oynamayın şu bloglarla artık!!!
Hem yazmaktan hem başka blogları okumaktan soğudum valla..
Bir sürü şey yaşadık aylardır, güldük, eğlendik, sıkıldık, hastalandık, gezdik, dolaştık, büyüdük... anlatmak gelimiyor ama içimden.. Ben şu anda yazarken bile, dangalağın biri zort diye kapatıverecek gibi geliyor blogcuğumu..
Oysa ne umutlarla yazmaya başlamış, ne güzel şeyler paylaşmış, ne çok arkadaş edinmiştim.. Hiç şaşırmadan görüyorum ki, önceden severek okuduğum tüm arkadaşlarda da aynı bezginlik, boşvermişlik, isteksizlik..
Bizi bu hale getirenler utansın!!!

Ve sonunda...

2011-02-17T03:12:00.000-08:00

Tek başıma bir örgüyü başlayıp bitirebildim..
Daha önce de minik birşeyler yapmıştım ama hep annemle beraber, o hesaplar, başlar, örneğini koyar vs..
Bu sefer çooook güzel bir site buldum. İlk başta biraz tereddüt ettim, ilmek sayıları doğru mudur, belki eksik, yanlış yazılmıştır vs diye ama yok. Çok çok basit ve zevkli bir bebek yeleği.. Tarifini elimdengelenler'den aldım.. Daha bir sürü güzel model var yapmak isteyenler için..

Deli?!?!

2011-02-05T14:26:00.000-08:00

Melek Güneş bugün bana deli dedi gülerek, çok sevdiği kalabalık bir grup içinde. Bir sessizlik oldu benim tepkimi görmek için..Kaşlarımı biraz çatarak 'Efendim, anlamadım.' dedim.
Bu halime pek alışık olmayan MG tekrarladı 'Delisin sen!'
İkinci söyleyişinde basbayağı biliyordu kötü birşey söylediğini, beni incittiğini..
'Ne demek o? Ben sana hiç öyle kötü şeyler söylüyor muyum?' dediğimde sesimin tonu da epey sertti. 'Bi daha söylemek yok.' dedim, ağlar mı diye merak ettim.
Başını öne eğip neredeyse birkaç dakika parmaklarıyla oynadı, kafasını kaldırmadan kaşlarını çattı, düzeltti, birşeyler düşündü. Ona seslenenlere, dikkatini dağıtmak isteyenlere pas vermedi. Sonra yavaştan muhabbet açmaya başladı bizim kuzene. 'Derya, babanemin çiçeğini gördün mü? Yaprakları yeşil.. vs.. Yanımdan geçerken gözucuyla bakıştık, bu sefer sert değildim ama kırgınmışım gibi davrandım, asında gerçekten kırılmıştım. Bikaç dakika sonra 'Ben üzülmüştüm, barışalım mı?' dedim..'Oluuuur' dedi nazlanarak, yanağımı öptüğünde şaşırdım, demek ki hatalı taraf olduğunu anlamıştı, bu bir çeşit özürdü..

Yıllar önce daha ortada çocuğun fikri bile yokken, her hafta Üstün Dökmen'i izlerdim, Küçük Şeyler..
Size karşı hoşlanmadığınız birşey söylerse, şiddet uygularsa.. vs söyleyeceğiniz tek cümle, 'Ben sana hiç böyle yapıyor muyum?' Tabi bunu söyleyebilmek için, gerçekten aranızda böyle kötü bir anı ya da belirgin bir durum olmaması gerekiyor. Ona sizin de daha önce gerçekten kötü bişey söylememeniz, onu rencide etmemeniz..
Biraz zor, hepimiz anneyiz..
Bir yanımız çooook yorgun, bir yanımız çoook genç..
O, mızırdanarak birşeyler isterken, bünyemiz yıllar öncesinin şuursuz alışverişini, sabaha dek süren kız arkadaş sohbetlerini, sevgilimizle romantik birkaç anı özlemiş olabiliyor.
'Sabır taştığında birkaç saniye durun.' diyordu bir dergide geçenlerde, 'Durun ve bu anın fotoğrafını çekin. Sizin için şu stres yüklü, gergin, yorucu an yıllar sonra gülümseyerek hatırlayacağınız, deli gibi özleyeceğiniz bir an olacak..Kendi keyfinizi, onun moralini bozmak yerine bu anın tadını çıkarın..'
Göz açıp kapayıncaya kadar geçen zaman, bizi annemizin koynundan çekip çıkardığı gibi, onları da alıp bambaşka hayatlara sürükleyecek..
Bir daha hiçbir zaman elleri bugünkü kadar minik olmayacak, yarın bile farkedemediğimiz bir şekilde büyüyecek..
Ben bugün benim için en anlamlı öpücüğü aldım. Uyumaya direnirken ben 'Hadi artık yorma beni..'dediğimde 'Sen üzülme, ben seni çok seviyorum, hemen uyurum..' dedi. Hemen uyudu mu, hayır ama gözlerimi doldurdu, iyi ki doğurmuşum dedirtti...

Annem yokken çok güleriz...

2011-02-04T04:21:00.000-08:00

Dün tiyatodaydık.
Daha önceki gibi bu sefer de çok çok az yerde afiş gördük. Ortakent'te hiç yok. Biz tesadüfen Gümüşlük'te afişini görüp gitmek istedik hemen. Bodrum bu tür şeylere aç, salonlar yetersiz, pek de güzel değil. Üstelik yarısı bile anca doluyor.
Ama oyun harikaydı..
Kesinlikle tavsiye ederim..
Oyuncuların hepsi tvden de tanıdığımız süper oyuncular..
Hikaye o kadar hızlı akıyor ki, sonunda hepsi kan ter içinde kaldılar..Biz de ayakta alkışladık..

Adalet?!?

2011-01-18T03:32:00.000-08:00

Serdarımızı kaybedeli 3,5 ay oldu..
Ona çarpan arabadaki 2 genç, şoför için olumsuz bir ifade vermedi önce. Geçen hafta keşifte şoförün abilerinden ve kendisinden tehdit aldıklarını, zigzag yaparak 150 km hızla geldiklerini söylediler. Serdar, motordaydı, maalesef kasksız çıkmıştı ama önce havaya 10m atılıp sonra kaza yerine 80 m savrulunca kaskın da koruyacağı şüpheli..

Bugün 4. mahkemede şoför, serbest.. 2. çıkışıymış bu zaten. Allah, herkesi onun gazabından korusun, bize de sabır versin..

Yılın ilk haftasında biz...

2011-01-11T04:04:00.000-08:00

****
Yine bir sürü anı biriktirdik.
Günlere Melek Güneş'in seçme saçmalamaları ve Uluç Ege'nin dinmez enerjisi damgasını vuruyor..Düz yürümekten sıkılan Uluç Ege, geri geri gitmeyi keşfettiğinden beri böyle yürüyor evin içinde. Yemesi için verdiğim herşeyi önce koşup ablasına veriyor, sonra kendisi için alıyor.
Melek Güneş ne yaparsa aynısını yapıyor, en çok kullandığı kelime 'aba' Biz özellikle abla ya da güneş demeyi öğretmedik. İkisini de kullanıyoruz ama saygılı çocuk, aradaki 11 ayın hakkını veriyor.
Melek Güneş'in konuşması gün geçtikçe düzeliyor. Artık eskisi gibi şaşırtmıyor bizi bu durum ama dışarda herkes kaç yaşında olduğunu soruyor. Sayılar kitabına bakarken 5'e kadar sayıyordu, şimdi bunu 10'a çıkardı. Geçenlerde dedesinin bulmacasındaki harfleri soruyor, 'Onlar sonra!' dedim. Eczanede E harfini tanıdı, tek ve büyük yazıldığı için belki dikkatini çekti. Şimdi bütün E'lere eczane diyor.
Henüz 2,5'a 2 ay var, ultra üstün zekalı muamelesinden hoşlanmıyorum. Çok üstüne düşüp sıkmak istemiyorum. Hele hele kardeşiyle kıyaslanmasından nefret ediyorum ve kesinlikle izin vermiyorum dışarda da.
Kendini beğenmiş, sürekli zekasıyla övünen ukala dümbeleği olup hayatı boyunca dışlanmasını istemiyorum çünkü. Bu yüzden en çok sevdiğim cümlesi, 'Anne ben bunu bilemedim, neydi?!'
Sorsun, sorgulasın, merak etsin, kardeşine öğretsin, bilgisini paylaşsın.. istiyorum.
Evde yıllarca pohpohlanıp okulda, sokakta kendi gibi onlarcasını görünce aynı muameleyi bulamadığında bocalamasın, öğrenmeye açık olsun ama önüne gelen herşeye de saldırmasın, seçici olsun.. falan filan..

***

2010'a son kayıt...

2010-12-31T13:11:00.000-08:00

İyiyiz..
Çok iyiyiz..
*****
Birkaç gün önce Uluç Ege'de grip başlar gibi oldu..Klasik öksürük, hapşırık, kalan son 2 dişin de etkisiyle huzursuzluk, ishal... hepsi birbirine karıştı. Baktım şurubun da dibi görünmüş, hem çoktandır görmediğimiz doktorumuza bir görünelim, hem de şurup vs yazdırayım istedim, gece aniden ateşlenebildiği için..

Rutin kontrolde, kalp sesinde bir sorun olduğunu söyledi dr, ikinci kalp sesi çift atıyormuş, normalin dışında bir durum.
Sık sık İzmir'e gittiğimizi bildiği için 'Bir çocuk kalp doktorunun görmesinde fayda var.' dedi..
Nasıl olduğumu tahmin eder anne olanlar, olmayanlar için daha önce de bu tanımı yapmıştım, kalbim bir kıyma makinesinde gibiydi. Başka birşey düşünmeden sıkışıp ezildi eve gelene kadar. Çok uzatıp dramatize etmek istemiyorum çünkü 2 gündür hayata bakışım bile değişti diyebilirim.
İzmir'de gittiğimiz çocuk kalp doktoru çok içimize sindi, çok güleryüzlü ve işinin ehli bir dr, üstelik çok genç bir doç.
eko çekildi.
Sonuç, 7 yaşına kadarki çocukların birçoğunda görülen masum üfürüm denen durum. Ateşli hastalık, heyecan, kansızlık gibi dönemlerde görülen tehlikesiz, tedavi gerektirmeyen, en önemlisi çocuğun günlük aktivitelerini engelleyici özelliği olmayan durum.
***
Rahatladım mı?
Evet derin bir nefes aldım odadan çıkarken ama mutlu olamadım..
Etrafımızda erken doğmuş, muhtemelen ilerde kalp rahatsızlığı olacak avuç içi kadar bebekler, 7-8 yaşlarında hala bebek arabasına binen çocuklar, daha büyük yaşlarda tekerlekli sandalyedeki çocukları görünce 'Yaşasınnn bizimki önemsiz, masum birşeymiş..' diyemedim.
Sadece dünden beri binlerce kez ettiğimiz şükürler ve ikisi de grip olan bebeciklerim var. Her öksürük, hapşırıkta bile şükreder haldeyim.. Merakınız ve iyi dilekleriniz için çokçok teşekkürler..

Herkese sadece sadece sağlık diliyorum bu yıl..

Güne not...

2010-12-29T13:54:00.001-08:00

Başlarına gelen en zor şeyin antibiyotik olduğunu sanırdım ya da kısık ses ya da kırılmış bir minik tırnak, normalin üstü ateş, bir türlü çıkamayan balgam...
Değilmiş...
Yarın sabah İzmir'e gidiyoruz..
Çocuk Kardiyoloji'ye ...
Uluç Ege için...

keçekeçekeçekeçekeçe

2010-12-16T13:13:00.000-08:00

Bunlar benim ıvır zıvır vızır vızırlarım...
Kitap ayracı, broş, gözlük kılıfı vs sanıyorlar kendilerini..

Bugün...

2010-12-15T12:10:00.000-08:00

Kardeşiyle yanyana sırnaşan Melek Güneş: Anne, sana Ege için çok teşekkür ederim...
Ben:?!?
MG: Sana teşekkür ederim bi de babama teşekkür ederim Ege için, ben çok mutluyum bugün..

ve bir kez daha gözyaşları içinde 'İyi ki...' diyen ben...

Bir net alışverişi daha

2010-12-09T03:47:00.000-08:00

Aslında hata bizde. Ayakkabı hiç netten alınır mı denemeden, görmeden?
Ama eyp'nin motomax'ten alışveriş eden arkadaşları varmış, çok memnunlarmış vs..
O zaman şanssızlık bizde..
Bot çok çok güzel ama 41 yerine 38 numara geldi bu sabah.
eyp 'İstersen senin olsun, bana bi daha alırız.' dedi ama no, tenx..

Şık bir çizme olsa neyse, bileğindeki panterle bana biraz fazla geldi :)
Telde çok güzel ilgilendiler, ben anlatmaya başlarken adam farkettiklerini söyledi, botun kodunu falan verdi inandım :)
Sırada motosiklet montları var, onlardan isteyebilirim ama :)

Av Mevsimi, Bir Bodrum Gecesi

2010-12-08T04:25:00.000-08:00

Geçen akşam eyp ile cinema gecesi yaptık.
Oasis'e ben sürdüm, gece :))
Bence fena değildim. Park yeri ararken bir arabaya sürtüş hariç. Zaten çok minik birşeydi, bizim arabada birşey yok, sanırım karşıda da yok. Sıvışıverdim ustaca bir manevrayla çünkü dönüp bakmadım:P Biliyorum ayıp oldu ama ufak birşey :(
'Sağ salim geldik ya!' dedim.
'Öldürseydin bari bi de!' dedi.
Araba konusunda benim kadar tembeli yoktur. Bana kalsa fizana kadar dolmuşla gidebilirim. Ver parasını, uzat ayaklarını götürebilen götürsün işte. Sağdan geldi, kıvır, soldan geldi hızlan, park yeri ara, topla topla, bire al, üçe geç...Hiiiiç bana göre değil..

Filmden önce eyp'nin klasik bana göre lüzumsuz para harcamaları vardı. İlle bir yerde oturulacak, 2 liralık kahveye 10 lira verilecek, hayır çıkmadan tatlımızı da yemişiz pastaya ne lüzum şimdi..
Çoook güzeldi ama hepsi de. Yerken bir taraftan kuzucuklarım geldi aklıma, vicdan yaptım. Güneş, krokanlıya bayılır mı, Uluç çileklerini hüpletir mi...
Babam biz küçükken arkadaşlarıyla kornet yemiş, ilk çıktığı zamanlarda, sene 1960'lar :P
İçine sinmemiş hiç, akşam bize de getirdi. 'Oooo, biz hergün yiyoruz bunu!' demişti abim..

***

Film, Av Mevsimi..
Bir sürü olumsuz eleştiri duydum ama yine de görmek istedik. Bence çok da fena değildi. İzlenebilir, hatta sadece Cem Yılmaz'ın Hayde sahnesi için bile...
Şener Şen bana baygınlık verdi bu filmde. Aynı derviş ifadeler, lafı gediğine koymalar..Biraz şaşırtsa artık fena olmaz..
Fazla detay vermekten nefret ederim. Bu kadarcık anlatıyorum, tavsiye eder miyim? Evet...

MG ve UE'nin son incileri

2010-12-07T05:40:00.000-08:00

Melek Güneş, kardeşine her geçen gün daha büyük bir sevgiyle bağlanır. Fotoğraf makinesini görünce eller Uluç Ege'nin boynunda. O da son sürat çıkan dişleriyle doldurur ekranı :)
Ama uyarı yine abasından gelir:

-nokta komluk yapma uluç ege!!!

Bu yeni kelimemiz. Ne olduğuna karar veremediği durumlarda kullanıyor.

-Anneecimm, nokta kom gibi düştüm..
Nokta koma benzedin uluç ege!!

Bu arada 15 aylık beklemenin ödülünü verdi bana oğulcuğum. Anneee diyor bana!! Hayatını 2-3 kelime ile- dede, gaga, aba- yaşayan Uluç Ege'nin bana kıyağı!!

Ben, kazayaklarım, beyaz saçlarım

2010-12-07T04:55:00.000-08:00

Birkaç ay sonra 29 ?!?
Olsun o da güzel!!

Markafoni'den ilk sipariş

2010-12-07T04:45:00.000-08:00

Bazen bana gelirler!! Birşeyleri değiştirmek isterim alelacele. Hanginize olmaz?
Bu sefer nevresim takımlarına taktım. 5 yıldır döndür çevir aynı takımlar, çoook sıkıldım. İzmir'deyken Ikea'dan bir takım aldım. Fiyatı da çok uygun gelmişti. 40 tl civarında ama içinden çarşaf çıkmadı. Sadece nevresim ve 2 yastık kılıfı koymuş cimri İsveçliler. Çok renk olduğu için eldeki düz renkli çarşaflardan uydurdum artık. Bir tane de annecim verdi. Sonra baktım markafoni'de indirim var. Beğendiklerimin çoğu bitmişti . Bu kalmış bize. Onun da fiyatı çok uygun. Kargo ücreti ile 38 tl kadar.

Aslında daha çok hergün mail atan markafoniyi kullanmak için verdim bu siparişi. 6 gün içinde geldi siparişim. Çok da erken bir süre değil yani. Bir dahakine limangoyu deneyeceğim..

2010 biterken...

2010-12-02T03:51:00.001-08:00

Epeydir yazamıyorum, farkeden var mı bilmiyorum :)
Blogları takipteyim ama kendiminkine gelince sıra pek isteksizim..
Güzel şeyler oldu birkaç haftadır..
Abijim evlendi..Çoook güzel bir düğünle, çooook tatlı bir kızla..
Fotolar Gn'de, gönderince eklerim..
Bir de çoook sevdiğim ortaokul arkadaşım evlendi. Daha doğrusu anadolu lisesi..Bizim zamanımızda (!) anadolu liseleri 7 yıldı. Ortaokul ve lisede matematiği, feni vs bile ingilizce okurduk. Yabancı dili çook sevmemde ve gramerime güvenmemdeki en büyük neden budur aslında.
Neyse yani arkadaşım pln çoooook yıllık.. Eski arkadaşlarımı gördüm yaklaşık 10 yıl sonra.. Herkes hala aynı olduğumu söyledi :) O düğün de çok güzeldi ama ben de yine foto yok:P

Bu arada çok güzel işler peşindeyim. İzmir'de ufak bir Kemeraltı turumuz oldu Özge ile- abijimin eşi :)
Keçe, etamin karışımı birşeylerle donatabilirim her an bu ekranı.. Yaptıklarım beni aşınca, sandığın dibindeki İşletme diplomam kıpraştı, maymun iştahım dinmezse, yaptıklarım yazın arkadaşımın Gümüşlük'teki tükkanında olacak :)))

Bir de sık sık büyük anneanne ziyaretlerimiz oluyor. Kardeşimizi kaybettikten sonra bize ve onun ailesine en iyi gelen şey kuşlarımın vıcırdaması..

İ.me.ce

2010-11-14T03:12:00.001-08:00

Ne kadar geç farketmişim annesözünün kitaplarını..
Geçenlerde bebeler uyurken ordan oraya dolanırken keşfettim. Hemen bir iki istekte bulundum. Biri kapılmış ama şansımıza Şekiller bize geldi. Hem de 2 günden az bir sürede. Paket açılırken öyle sevindiler ki kargocu çocuk bile bekledi içindekini görmek için :)
İkisini aynı anda sabitlemek imkansız olduğu için böyle bir fotomuz oldu. Çoooook teşekkürler Deniz Hnm. Hergün takipteyiz artık :)

Bizim evde erkek var!!

2010-11-10T03:50:00.000-08:00

Bunu anlamam için traş olması gerekiyormuş sanırım :)
Oysa bana çok sevimli görünüyordu o karışık kuruşuk altın sarısı saçlar.
Baktık onu rahatsız ediyor, kulaklarının içine kaçıyor, kafasının içi kaşımaktan çizik dolmuş :) Babasının berberine gitti geçen akşam.

Çok utanmış, eyp'nin omzuna kapanmış, biraz mızıklanmış vs.. eyp'ye göre ana kuzusu yapmışım çocuğu, 'Bikaç hareket mi öğretsem acaba?!' diyor!!
Kesinlikle izin vermedim, benim oğlum bir asilzade :P annesine masum ayakları yapan, ama itlikte sınır tanımayan bir küçük erkek aslında, bana çaktırmıyor.
Aynı anda hem kız hem de erkek çocuk yetiştirmek çoook zormuş..
Biri minik arabaları yanyana özenle diziyor, bebeğinin saçlarını okşayarak sallıyor. Biri çaktırmadan oyuncak bebeklerin saçlarını yoluyor, kendini hiç düşünmeden boşluğa bırakabiliyor.
Biri dayısının arkasından sesleniyor; 'Ahh dayıcım, yine dağıtmışsın ananemin evini!!'
Biri dayısına el ense çekiyor, topu üstüne üstüne atıp sataşıyor..

Tek dayanamadıkları şey yine birbirleri ama..

Sultan

2010-10-30T03:37:00.000-07:00

eyp'nin işi yeni başlıyor.
Sultan denize atıldı..
Aylardır süren tersane günleri kısmen bitti. Geri kalanı denizüstünde yapılacak.
O gün biz de oradaydık..
Sultan'ı denizle, Melek Güneş ve Uluç Ege'nin babası buluşturdu..
O an, çok heyecanlı bence..
En güzeli de Uluç Ege'nin 'Wuuuu!!' diye bağırıp Melek Güneş'in 'Dikkatli sür babacımm!' diye arkasından seslenmesiydi..

Sultan video....
haber....

O benim kızım!!!

2010-10-26T12:28:00.000-07:00

Yolda yürürken iki adımda bir kucak isteyen Melek Güneş ve son 2 yılda kol kaslarını geliştiren anne...

Ben: Kuzucum, biraz yürüyelim, ayaklarımız açılsın ok?
MG, pantolonunu kaldırır, ayağını gösterir.
: Bak anne benim ayağım açıldı.

***

Gün içinde, eğer evdeysek, min tv ile gün geçirilmeye çalışılır. Anne, bazen dayanamaz, müzik kanallarına göz atar. TRT Müzik'i keşfeder.
Şıkırdım bir sarışın MG'nin dikkatini çeker. 'Benim için üzülmeeee, benim için üzülmeee' der Funda Arar'dan ama MG, şarkı sözlerini yanlış anlamada annesine çekmiştir bir kere.

MG: Anneee, abla ne diyo duydun mu?
Benim şeyim kaybolduuu diyoo...

***

Yeni adımlarıyla Uluç Ege, aklından geçenleri hemen yapmak ister ama minik ayacıklar onun hızına yetişemez arada yalpalar, sendeler, çokça kayar, sonunda mutlaka ama mutlaka acıyan yeri kafasıdır. Ablası, her seferinde çok üzülür..

MG: Geçmiş olsun egecimm öpeyim bak geçiyooo, büyüdün hem sen, bu kadaaar oldun!!

***

Babasını işe gönderirken..

MG: Babacımm, ferluarını kapat yeleğin, üşürsünn..

***

Bu arada Bodrum şivesi tam gaz devam..

MG: Anne, inar var mı, inar? Kır da yiyem.

: Bakınn ben naha geliom?

: Annee, çorabım nerde? Naaa, burdamış..

***

Fotolar, dosyalar arasına kısıp kalmış.. Vay bee, zaman.. dedirtti..

Her çocuk değerli, seninki kadar...

2010-10-21T05:14:00.001-07:00

Bazıları daha az şanslı ama..
Bazıları daha konforlu..
Bazıları çamurun içinden geçip giderken okula, bazılarını kapının önünden alır servis aracı..
Bazıları aynı anda 3-4 çift ayakkabı içinde mırın kırın yaparken, bazıları aynı hırkayla geçirir bir dönemi..
Bazıları bir el bekler tutmak için..
*****
Mezunu olduğum üniden bir yükseklisans öğrencisi yardım çağrısında bulunmuş, tesadüfen gördüm, Açalya'nın blogunda..Facebook grubu burada..Sadece Milas'tan değil üstelik, Türkiye'nin birçok yerinden ihtiyaç sahibi çocuklara ulaşmak mümkün..

Vuslat Doğan
Muğla Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi
Sosyoloji Bölümü
Kötekli Yerleşkesi Muğla

Benim çorap, ayakkabı, defter, kalem, boya vs elimden geleni göndereceğim adres bu..
Bayramda sadece kendi çocuğunuzun yüzünü güldürecek kadar bencil olmayın, siz de birşeyler yapın...

Bodrum Kalesi'nde 2 kardeş

2010-10-20T05:07:00.001-07:00

Pazar sabahı Bodrum'daydık.
Uzun zamandır hep beraber çıkamamıştık. eyp'nin bitmek üzere olan teknesi vaktini alıyor çok. Bir de yaşadığımız üzüntü..
Gezerken 2 kez kalenin önünden geçtik. Daha götürmedik çocukları hiç kaleye. Pek birşey anlamazlar diye. Aslında Bodrum'da yaşayıp, hatta Bodrumlu olup, kaleye hiç gitmeyenler var. Üstünde yaşadıkları tarihi mirastan bihaber..İnsan yaşarken anlamıyor hiç..Çoğu çocuk, okula başlayınca gidiyor, okul gezisi gibi :)
İçeri girmiyoruz bari şu heykellerin önünde bi şipşak yapalım, dedim eyp'ye.
'Ya bırak şu sapığı!!'
!?!?!?!
Okuyunca anladım, biraz da araştırdım..
Sağdaki heykel, Maussollos'a ait. 24 yıl Karya’yı idare etmiş.
M.Ö.353’de ölünce yerine karısı, aynı zamanda kız kardeşi olan 2.Artemisia geçmiş. Yanındaki heykel de ona ait.

Kız kardeşle evlilik dünya üzerinde Mısır firavunları ve Polenezya adaları kral aileleri dışında hiçbir yerde görülmemiş.
Yönetici aile kendilerini halktan çok üstün gördüklerinden başkalarıyla evlenmek istememişler.
Halikarnas kraliçesi, ölen kocası Mausolos adına, dünyanın yedi harikasından biri olan “Halikarnas Mausoleum”unu yaptırmış.

***

Peki, en önemlisi bu heykeller buraya nasıl gelmiş??

Halikarnas Balıkçısı, Cevat Şakir Kabaağaçlı, British Museum'da, Bodrum, Mousoleum'dan giden eserlerin sergilendiği Maussollos salonunu ziyaret eder bir gün. Öylesine hüzünlenir ki, Bodrum'dan giden Maussollos ve eşi II. Artemisia'nın heykelleri ile diğer eserleri seyrederken. Hemen müze müdürlüğüne bir mektup yazar ve eserlerin ait olduğu topraklara iadesini ister.

"Maussollos ve Artemisia II’nin Bodrum'un sımsıcak güneşini ve masmavi göğünü özlediklerini, kendi topraklarında çok daha rahat yaşayacaklarını, Londra'nın yağışlı ve kapalı havasında bulunmaktan dolayı çok mutsuz göründüklerini" vurgular.

Müze Müdürlüğü de Balıkçı'ya cevap yazar. Mektubunu aldıklarını, içindekileri ve uyarıları dikkatle not ettiklerini ve bu nedenle Maussollos Salonunu Bodrum mavisine boyamaya karar verdiklerini belirtirler..

***

Orda bir ada var uzakta...

2010-10-19T04:34:00.000-07:00

Bunu da Abijim seçmişti.
Annemler için yaptım.
Bütüne bakacak olursak minik tefek çok unsur var ama zevkliydi.
Bir de en önemlisi bunu 2 kez yaptım. Şöyle ki;
Puzzle halım İzmir'de, getiremedim daha.
eyp'nin tersanede kestirdiği tahta üzerinde yapıyorum.
Çocukların uyanmasına yakın tahtayı koltuğun altına saklıyorum.

Geçenlerde neredeyse bir avuçluk birşey kalmıştı. Nasıl sevinmiştim. Birkaç gün önce Melek Güneş bana, 'Koltuğun altında bişey var anne!!' demişti.
Yok, yok falan deyip dikkatini dağıtmıştım. bu sefer de çok ittirmemişim heralde tahtayı, bir de kıllandı tabi bi kere, görecek illa ne olduğunu.
Yatak odasından elektrik süpürgesini alıp salona dönme süresinde neler yapılabilir, onu gördüm. Minik parmaklarıyla çeke çeke tahtayı çıkarıp puzzle ı avuçlamaları birkaç saniye sürmüş. Çok fena bir hale büründüm.
Beni böyle görmelerini istemezdim ama birbirine bağlı 2 parça bile bırakmadan nasıl bozdunuz!! Ufak çaplı bir çığlık, bağırış.. ilk kez yaşanan bu çekişmede gördüm ki, bu tür anlık öfke krizleri çocukları fena etkiliyor. Ya da benimkiler alışık olmadıklarından öyle oldu :)
Melek Güneş benden daha çok sinirlendi, şuursuz çığlıklar attı epey bir süre. Uluç Ege'min ödü bokuna karıştı resmen. Hay nerden bulaştım bu işe diye bi posta da o ağladı, daha çok ablasından korkudan.
Ortalık biraz sakinleşince- 5-10 dk kadar sonra, Uluç Ege kucağıma gelip sırnaşmaya başladı.
Melek Güneş, karşı koltuktan, 'Anne bak düşmüştüm, bacağıma bak, doktorculuk yapalım mı?' diye damardan girdi.
'Ama ben çok üzüldüm, özür dileyip barışalım mı?' dedim.
'Yamuşalım, o zaman.' dedi.
Bu yaramazlıktan geriye 1 eksik parça kaldı. İnternette kayıp formu doldurdum. Bu hafta gelir umarım..
Sonunda, böyle bir hediyem oldu annemlere..
Büyükada- Dönüş Yolu
Kenan Çizer Erçel

Egemmm...

2010-10-14T05:16:00.000-07:00

Tüm sıkıntıların, hüznün... arasında senin minik adımların yüzümüzü güldürdü..
Yolun açık olsun güzel oğlum, adımların sağlam olsun..

Her ölüm erkendir aslında...

2010-10-10T12:01:00.000-07:00

eyp'nin kuzeni vefat etti..
Tanıdığım en saf, en iyi kalpli çocuk bir gece vakti trafik kazasında gitti..
Serdar..
Parantez içinde 21..
3 yaşında annesini, 8 yaşında babasını, 16 yaşında abisini kaybeden annesi, yengemiz, en büyük acıyı yaşadı..
Her ölüm erkendir aslında evet ama arkadan ağlayan bir babaanne varsa daha da erkendir...

Sıradaki gelsin

2010-10-08T06:53:00.000-07:00

Bunu Abijim seçti, Uluç Ege için.
Ben de bayıldım.
Ama sonradan farkettim. Parçalar büyük boyda. 300 parça olduğu için de bir öğle uykusunda bitti.

Benimkilerin öğle uykusunun 3,5 saat kadar sürdüğünü de eklemeliyim.
İlk yaptığımla aynı ebatlarda oldu.
Ben çok beğendim. İnternette görmemiştim bunu hiç. Dnr'dan aldım.
Yeni başlayanlara kesinlikle tavsiye ederim..

Hava keşişleme, yat aşşaa, iş işleme..

2010-10-07T05:03:00.001-07:00

Bir sonbahar sabahını daha Melek Güneş'in cümükleriyle karşıladık.
Oysa herşey ne güzeldi.
İzmir'e gittik geçen hafta. eyp'nin 3 günlük turunu öğrenince paldır küldür bavul hazırladım. Üni günlerinde otobüse kucağında çocuğuyla binen kadınları görünce burun kıvıran, bize uyku yok yine diye mp3 player'ın sesini sonuna kadar açan ben 1 ve 2 yaşındaki 2 bebeciğimle bindim otobüse, ne cesaret!!! Çünkü biz abijimle o koltuklarda büyüdük. 10 saati geçen Ank-İzmir yolculuklarından aklımda kalan siyah kusma poşetinin kokusuyla, poşet şeklindeki su bardaklarıydı. Bir de her koltuktan yükselen sigara dumanı ve karnına kadar dayanan ön koltuk öküzleri!!
Peki şimdi nasıl?
Hava sıcaksa biner binmez dondurma, arkasından çay, kahve, meyve suyu, cola, gazoz..sandviç, kek, kraker...

Her koltuğun önünde bir minik dokunmatik ekran. Yerli, yabancı filmler, belgeseller, çizgi filmler, yerli, yabancı müzikler, radyo kanalları, tv, kablosuz internet..
Yine de benimkileri aynı koltukta 3 saat tutmak bir ara epey zorladı beni.
Melek Güneş, 15 dk sonra başladı, 'İzmir'e gidelim!!' demeye, anladı iniş yok, 'Evimize dönelim o zaman!' Uluç Ege, yolun yarısında uyuyakaldı da minik ekranlar bozulmaktan kurtuldu :) Biz de Melek Güneş'le Happy Feet izledik :)

Oldum ben galiba :)))

2010-09-27T13:20:00.000-07:00

Haftalardır takip ediyorum puzzlegaleriyi.
Yeni çıkanlar, indirimdekiler, üyelerin bitirdikleri...
Bodrum'da bir abimiz, alışveriş sırasında yeni puzzle bakan eşine, 'Bi tane daha başlarsan boşarım seni.' demiş. Durumumuz o kadar vahim değil henüz ama ben de çocukları uyutur uyutmaz neler var diye bakıyorum akşamları..
Her pazartesi bir yarışma var. Herhangi bir puzzle'ın minik bir parçasını gösterip adını soruyorlar. Millet aşmış kendini, nasıl buluyorlar derken haftalar sonra ben de buldum doğru cevabı :)

Tahmini gönderdim. Çekilişi bekliyorum şimdi. Kadıköy mağazasında müşterilerin önünde yapılan çekilişte adım çıkarsa puzzle benim :)

Ve yaz biter....

2010-09-26T12:16:00.000-07:00

Buralarda yazın bittiği Damla ve Derya'nın okullarına gitmesiyle anlaşılır.
Onlar eyp'nin kuzenleri, benim kızkardeşlerim, MG ve UE'nin halaları..
Tüm yaz neredeyse hergün kum oynarlar, denize girerler, evcilik, saklambaç... derken eylül biterken kızlar da gittiler.
Derya Muğla Üni Güzel Snt. Müzik 3. sınıf. Uluç Ege, onunla öğrendi yüzmeyi..

Damla, Hacettepe Üni. Fizik Tdv. Rhb. Melek Güneş'in gözdesi, son sınıfın ilk dönemini Erasmus'la Polonya'da okuyacak. Şubat'a kadar yok.

Melek Güneş çok ağladı önce arkasından. Sonra diğer kızları, gençleri görünce bayıldı.
'Ben de gitcem anne, sana güle güle diiicem..'
Görürüz inşallah biz de o günleri..

Saç mevzuu

2010-09-26T04:01:00.001-07:00

Bitmez bu konu.
Boyatsam mı? Kırıkları aldırsam? Önler kahkül, arkalar bıdı bıdı...
5 yıllık uzun saç modelinin ardından 1 yıldır yine kısa saçlıyım.
İnanılmaz rahatım. Hele çocuklarla..
Saçlarımı kestirdim, çünkü şekil vermek için vaktim yok. Saçlarımı tepemde toplamaktan bünyede bir çamaşırcı teyze hali gelişti. Bir bezginlik, kendini beğenmemezlik.
Daha kötüsü etrafa dökülen saçlar..
Uluç Ege de emeklemede ablasını aratmıyor. 13. ay doldu ama hala yerlerde. En çok da bu yüzden tahammülüm yok yerde saça.
Bu arada bir de güzel bir gelişme var, Abijim kasımda evleniyor. Yavaştan ne giysem, saçlarımı nasıl yapsam soruları geliyor aklıma :)
Nette dolanırken bulduğum bu modellerle anladım ki, şık bir model için Rapunzel olmaya gerek yok- bence...

Evet, farkındayım hepsi sarışın. Ama öyle denk gelmiş. Yoksa saçlarımla ilgili yaptıracağım en son şey boyatmak. Zaten 30'u bulmadan önlerdeki beyazlar batıyor gözüme gözüme. Boyatıp çoğaltamayacağım onları!

Bodrum Kalesi :)

2010-09-22T03:40:00.000-07:00

Abijim böyledir. Gözünü çıkarır herşeyin.
Önce tel.de ayakkabı no.larını sordu çocukların. 'Vermem.' dedim. Elimizdekiler eskimeden küçülüyor, Melek Güneş'in ayakları kendi toparlak olmasına rağmen ince. Ama Uluç Ege'nin inanılmaz bir hızla büyüyen ayakları var. 15 sene sonra 40 numara spor ayakkabılar olabilir kapımızın önünde. Zaten ona neredeyse hiç ayakkabı giydirmedim şimdiye kadar. Koca yazı bahçede debelenerek geçirdi. Arada toplum içine karıştığımızda giydirmeye çalıştım, onu da oynarken çıkardı hep. Allahtan böyle. Ya tam tersi olsaydı :P Melek Güneş'i 40 numara topuklularla düşünemem!!

'O zaman başka birşey alıyorum ama kızmak yok.' dedi.
90m2 evimize bu devasa oyuncağı göndermiş.

Yüksekliği 1.80, genişlik de öyle.
Oturma odamızı çocuk odasına çevirdik. Güneş'in beşiğine Uluç yerleşti. Melek Güneş'e çiçekli bir kız yatağı alındı bu arada geçen ay. Oturma grubum darma duman. Biri yukarda depo olarak kullandığımız,ki en kısa sürede düzene sokulup oyun odasına çevrilmeli, boş odamızda. Biri aşağıda S.annemlerin balkonunda artık. Çocuk odasına sığdırmamız imkansız yani bu koca kaleyi. Bi bizim odamız var zaten, bırakın bari orası bize kalsın artık. Salon desen açık mutfak. Mama sandalyesi, sallanan fili, yıldız yastığı, ayıcığı derken orda da popomuza anca yer buluyoruz. Geriye kala kala bir balkon kaldı :) Oraya kuruldu Bodrum Kalesi artık :)
Bu arada evimden şikayet ettiğim anlaşılmasın sakın, üzülürüm, kendi içinde çok çabuk dağılan ama aynı hızla toparlanabilen, çok şirin bir kutucuk bizim evimiz. Zaten Bodrum'da evlerin %99'u bu tarz olduğu için daha görür görmez alışmıştım güzel evime. Hele etrafta en ucuz kirayı 600-700 tl duyunca yatıp kalkıp şükrediyorum.
Kalenin adını Melek GÜneş koydu tabii ki. Hoppala zıppala. Kahvaltı yapılır yapılmaz balkondayız artık.
'Anne beni taklattır.' deyince takla attırıyoruz üstünde. Ama gün sonundaki halimiz bu. Gecenin ilerleyen saatlerinde hoppala zıppalanın içinde sütler, emzikler, battaniyeler. 2 kuzucuk uykuya dalıyor.

Yap.boz.ma

2010-09-21T05:43:00.001-07:00

Puzzle maceram birkaç sene önce şanssız bir şekilde başladı.
Kuzenler eyp'ye doğumgünü hediyesi 1500 parçalık Piri Reis'in haritasını almışlar. Çok çok güzel ama başlangıç için hiç iyi değil. eyp de ucundan tutmayınca yarım kalmıştı..
Sonra çoook beğendiğim bişey almaya karar vermiştim Melek Güneş'e hamileyken. Gustav Klimt'in tablosu; Kiss. 1000 parçalık. O da büyüyen karnımın gazabına uğradı, bitiremedim. Gn'in yardımı da yalan oldu. Halısında saklı kaldı. Sırada o var ama..
Sonra baktım çocukların gündüz uykusu güzel gidiyor. Onlar uyurken ses çıkarmadan birşeylerle ilgilenmek lazım. Yine aklıma geldi puzzle..
Çok araştırdım internetten. Çocuk odası için ya kedili, köpekli birşeyler ya da melek kılığına sokulup maymun edilmiş bebecikler var.

En sonunda Amor.Steinbeck çok içime sindi. Uzun yıllar odalarında asılı durabilir bu sevimli ayıcıklar. 4 Eylül'de başladığım 500 parçalık bu nadide eseri (!) bugün öğle uykusundaki miniciklerim için bitirdim. Akşam Koçtaş'a gidip çerçevesi yapılacak. Uzun zamandır bu kadar mutlu olmamıştım. Hemen yeni birşeyler bakınmaya başladım bile :)

Pembe beyazım...

2010-09-19T13:14:00.000-07:00

Böyle geldin sen bana..
Güzel yüzüne bakmıştım bütün gece, sabaha kadar konuşmuştum seninle..

O kadar mutlu etmiştin ki varlığınla beni, bizi, bu mutluluğu paylaşacak bir minik daha olsun istedik yanında.
Beni hiç yanıltmadın meleğim..

Her seslenişin 'Canımm'la başladı..
Canım annem..
Canım babacım..
Canım kardeşimm..

Ve bugün ömrünün 3. kışına girerken mutluluktan ayakların yerden kesilmiş üflüyorsun mumlarını, kardeşinin elini tutarak..
Canım yavrum, her günün pembe beyaz geçsin..

Yoruma.küfüre açık post

2010-09-16T08:00:00.000-07:00

Bu 2. vukuat. 3. şanslıya çok fena dalıcam, kararlıyım.
Dün pazara gittik. Her pazar dönüşü olduğu gibi içindeki küçük parka gittik. Çok kalabalık yine. Melek Güneş, babanesiyle tahteravalli peşinde, ben de Uluç Ege'yi uçuruyorum kaydıraktan. Bir sürü anne, baba, anneanne...Zaten her park bir küçük aile panoraması. 3-5 dk içinde herkesin tarzı anlaşılıyor. Kimi çocuğun tepesinden inmiyor, kimi saldım çayıra modunda 3 yaşında kızın dizleri yaradan görünmüyor.
Ama biri beni delirtti.
Salağın teki, baba olduğuna inandıramaz beni kimse, 4-5 yaşlarındaki oğlunu başladı dövmeye. Evet, dövüyor resmen gözümüzün önünde. Doyamadı bu sefer dizlerinin arasına kıstırdı yüzüne de vuruyor dallama. Pazarcı adamlar arkadan 'Yeter abi artık.' falan demeye başladı. Yok duymuyor, şerefsiz.
Benim kulaklarım uğuldamaya başladı çocuk ağladıkça. Bir başladım adama bağırmaya. Nerden geldiğini anlamaya çalıştı önce, hık mık bişeyler.
Ulan, şerefsiz böyle sağlıklı bir evlat için millet bir servet harcıyor, doktor peşinde koşuyor tüp bebek için. Ne biçim babasın sen? Gerizekalı....şeklinde uzayan çemkirmemin arasında 'Ben babasıyım, sen kendi çocuğuna bak!' lafını duydum bi.
Biraz daha saydırdım, bu arada Uluç Ege de kucağımda. Onlar olmasa zaten daha büyük olay çıkarırdım ama...
Çıkarken baktım, çocuk kenarda anasıyla pusmuş oturuyor. Sonradan farkettim onu da. Bilsem anasına dalardım önce. Nasıl dövdürürsün sen çocuğunu yaa!!Salak o yarma haliyle bi de koca dayağı da yiyordur!! Çocuğun elindeki oyuncak tabanca da cabası. Nasıl bir zihniyetle alınırsa çocuğa tabanca?!?
Daha önce de ünide okurken bir babaneye dalmışlığım var böyle.
3.nün şansı yok. Ben dövücem bu sefer!!

Aanneee yamuşalım!!!!

2010-09-14T00:27:00.000-07:00

Son uyduruk kelimemiz yine Melek Güneş'ten, Uluç Ege için herşey ve herkes 'gaa gaa' çünkü.

Yamuşmak: Pikenin altına girip vıcıramak
Cümle içinde kullanacak olursak; 'Egee, biboronla yamuşulmaz, bırak da geyyll!!'

*****

Bayram kutlaması yapamadık blogta. Herkesin bayramı bizimki gibi güzel geçmiştir umarım. Fotolar kuzende, eşte, dostta... bi ara koyarız buraya da..
Şimdilik bunlar var, MG ve UE büyük ananeyle...

*****

Ama zaten bize hergün bayram, gezme tozma..
MG ve UE'yi bazen bir dooon gümü partisinde, bazen bir bankada, bazen yeni açılan Migros'ta- ki MG'nin kafası karışık 'Viygros mu, Kipa mı?'- çoğunlukla bahçede babanede, doktor kontrolünde orda burda...

Uluç Ege de ablasına çekti sanırım. Yürüme konusunda hala bir gelişme yok. Ya emekleme ya da sıralama şeklinde amacına ulaşıyor zaten.

Arada kötü şeyler de yaşamıyor değiliz zaten. Kaşla göz arasında koltuğa çıkan Uluç Ege, babasıyla benim gözümüzün önünde feci bir düşüş yaşadı. Koltukta ayakta dururken gerçekten de saniyeler içinde ama, kafaüstü düştü önce. Sonra yine aynı minik kafasının üstünde takla attı. Biz şok halinde kucaklarken burnundan sızan kanı gördüm. Paldır küldür acile.. Günlerden yine pazar!!! İlk gittiğimiz acil doktoru hiiiç içimize sinmedi. Burnuna baktı sadece eliyle, çocuk ağlarken nasıl bakılırsa. 4-5 kez 'Bişey olmaz bişey olmaz.' dedi. Onu bize komşu teyzeler de söyledi zaten, senin ne farkın var?
Bu sefer diğer hastaneye gittik. Daha önce rahatsızlandığımda benimle de çok güzel ilgilenen doktor vardı orada. Enseninden başlayarak kafasına, sonra burnuna baktı. Röntgen istedi. Tüm kafatasını bize detaylı anlattı. Kafasında minik bir şişlik oldu sadece. Bıngıldak da kapandığı için birşey yok. Bizim de içimiz rahat eve geldik. Bu arada çok ilginç Uluç Ege'nin 8 dişi var şu anda ama röntgende henüz çıkmayan köpek ve azı dişleri bile görünüyordu.

*****

Bir de bunu anlatmadan olmaz, Melek Güneş'in 2 yaş kontrolü vardı. Uzun zamandır götürmemiştim onu ölçtürüp tarttırma vs için ama zaten hepimiz farkındayız boy uzadı, sıcaklarda iştahsızlık yüzünden eski dombililik gitti. Bir de bir arkadaşımın oğlunda 2 yaş kontrolünde göz rahatsızlığı çıktı, miyop. Ben ortaokuldan beri dörtgözüm, sürekli ilerleyen miyopum 2,5'ta karar kıldı, eyp'nin de güneş, toz vs alerjisi var. Onun da dinlerndirici gibi birşeyler kullanması lazım aslında.
Her neyse boy uzun, kilo ortalamanın biraz altında tahmin ettiğim gibi.
Geldik göz doktoruna..
Hemşire ve doktorun bizi görünce biraz yüzü düştü. Yine çığlık bağırış bebeyle mi uğraşıcaz diye sanırım. 3 kez göz damlası damlatıldı 5 dk arayla. Hiç ağlamadan, zorluk çıkarmadan damlattırdı, hemşire gelirken 'Bi daha?!' diye sordu. 1 saat sonra muayene, ama damladan sonra yakını bulanık görme, sersemlik hali, biraz ateş, vücutta kızarıklık vs olabilir dedi doktor. Melek Güneş gitti başka bir çocuk geldi o arada :) Biraz kolları kızardı, gözlerini kısıp bakmaya çalıştı etrafa, herşeye 'Annee bu nee?' dedi, sarhoş gibi yürüme, garip hareketler, dil sürçmesi... Bir yandan üzülüyorum, korkuyorum haline, bir yandan gülmek geliyor içimden.. Muayeneler de çok güzel geçti. Doktor bi ara gülmekten muayene edemedi. Sanki 40 yıldır bakıyor o cihazlardan, kenarlarını tuttu, çenesini koydu. 'Aaa ev var!' diye :) Sonuç güzel, gözlüğe gerek yok. Bana bazen çok şirin gözükse de renkli gözlüklü çocuklar, aslında çok zor bir durum. Bir daha 4 yaşında olabilirmiş kontrol.
Bizden haberler böyle..
Bu arada bunları onlar oynarken yazdım, büyümüşler mi ne?!?

İki resim arasındaki 1001 fark?!?

2010-09-13T06:07:00.000-07:00

Vanessa bayıldımmm sana!!

2010-09-06T09:08:00.000-07:00

Bugün bunları aldım.
Güneşim'le bayramda takım olalım diye :)
O şortla, ben elbiseyle..
Dahası ve çooook daha güzelleri Penti'de...

Babyface?!?!?

2010-09-03T02:03:00.000-07:00

Futbolcu Ümit Karan; 'Babyface bir yüzüm var. O yüzden birçok film teklifi geliyor. Üç sene daha top oynamak, sonra kariyerime oyunculukla devam etmek istiyorum.' demiş.
Kime acıyayım ben şimdi?
Aslında Emrahface bir yüzü olan bu gence mi?
Bu garibanların eline düştüğü için Türk sinemasına mı?
Ayrıca hangi baby'nin face'i bu kıl yumağı?!

Yusuf yusuffff!!!!!

2010-09-02T02:42:00.000-07:00

Dün yan komşumuza, evlerimizin arasında minik bir duvar var, camlarımız dipdibe, hırsız girmiş. Gündüz üstelik. Karı koca çalışıyorlar. Akşam görmüşler. Ben akşamüstüne kadar evdeydim dün. Çocuklar gündüz uykusunu 3 saate kadar çıkardılar bu ara. Hava değişti ondan belki. Akşamüstü pazara gittik. O ara olmuş olabilir diyor herkes.
Gece zor uyudum. Aklımda bin tane senaryo.. Kapıları 2 kez kilitle, camları kontrol et, demiri de kesiyor Allahsızlar!!! Ufak çapta bir hatim indirirken sızmışım..

Ayşe ninemiz...

2010-08-27T03:35:00.000-07:00

....artık yok...
Daha önce de bahsetmiştim ondan.
Kayıtlara göre 96 yaşındaydı.. Hayatımda gördüğüm en sakin, en tatlı nineydi. Zaten gidişi de sakin, sessiz 3 günün içinde oldu..Karşımızdaki minik odası boş, eşyaları dağıtıldı, çok sevdiği ve çok erken vefat eden ilk eşinin yanına gömülmek istedi..
Adı Melek Güneş'in bebeğinde kaldı..

Hayat bize güzel :)

2010-08-24T14:28:00.000-07:00

Uluç'um Ege'm....

2010-08-22T03:04:00.000-07:00

Hayatımın minik erkeği...
Sana duygu dolu sözler söylemek geliyor içimden ama gözlerimi kapatınca neşeli yüzün çıkıyor en çok karşıma..
Hüznüm dağılıyor..
Ömrünün her yılı ilk yılın gibi güzel geçsin canım oğlum...

Aramızdaki sarışın

2010-08-22T02:53:00.000-07:00

İşte bu..

eyp'nin yıllardır süren motorsiklet hasreti bitti.
Sonunda cesaret edip alabildik.
2. el 2000 model BMW GS 1150.
GS kısmı hoşumuza gitmese de :P süper birşey.
Dün akşam çocukları 21.00'de uyutup önce sahil turu attık, sonra Akyarlar'a gittik. Eve döndüğümüzde saat 12'ye geliyordu. Sabah şiddetli bir boyun, omuz ağrısıyla uyandım. Lensler, gözüme yapıştı resmen. Kaskın önünü kapatınca da nefes alamıyorum. Çok dırdırcı gördüm kendimi. Daha ceketleri alınacak, bir tane daha kask, motorun taksitleri,eyp'nin hayalindeki Akyaka turu...Masrafımız çoook. Benim actifry yalan oldu yani :)

Oooff bilemedim şimdi!!!!

2010-08-20T03:36:00.000-07:00

hepsiburada'da taaam 100tl indirim yapmışlar.
Fiyatı 300tlye düşmüş. Üstelik süper hızlı gönder'de...
Açık mutfakta kızartma yapmak işkence. Her yer feci kokuyor. Yorumlarda olumsuz pek birşey de göremedim.
Bi hovardalık yapsam da alsam mı şunu?!?

Sıcak?!?!

2010-08-16T04:59:00.000-07:00

Eveti sıcak yetersiz bir kelime.
Bodrum'da güneş, beyin delici bir hal aldı. Denize bile çıkamıyoruz. Akşamüstü bile yakıyor sanki hava.
En son deniz maceramız da Pln ve Yağız oğlanla oldu.
Uluç Ege, o saatlerde akşamüstü uykusuna yenik düştüğünden gelemedi. Zaten ikisiyle denizde başetmem mümkün değil. Bir sonraki sefer onunla olacak, söz :)

Melek Güneş, herzamanki gibi, çığlık bağırış ayrılamadı denizden.
Yağız, çoook tatlı ve güleryüzlü.
Melek Güneş genelde kendinden küçüklere pek pas vermez ama gün biterken Yağız'dan zor ayrıldı. 'Kardeş de gelsin, annee, bize gelsin..'
Bir daha görüşelim diyoruz o yüzden :)

Embrace life

2010-08-13T13:12:00.001-07:00

Embrace Life - Always Wear Your Seat Belt
Yükleyen Audiofeeline. - NASCAR ve F1 videolarÄ±.

Hadi gariii

2010-08-13T03:32:00.000-07:00

Özellikle İzmir'den dönünce anladım ki benim çocuklarım tam köylü bebesi olmuşlar.
Kuzenlerimin karıncadan korkan, toprağa poposu değmemiş çocuklarını görünce daha iyi anladım.
Geçenlerde Pelin'le de konuştuk, aslında ne kadar şanslı olduklarını..Bu arada onunla bir deniz maceramız da var, fotolar onda, bir ara yazarız..

Çok şanslılar çünkü babalarının büyüdüğü sokakta büyüyorlar.
Onun oynadığı bahçede toprağın içindeler gün boyu. Babasının arkadaşlarının çocukları oluyor bugünlerde, 30 yıl arayla çocuklar büyüyor Müskebi'de.

Tarlanın içinde 'bebek karıncalar' evlerine gidiyor, minik yeşil miss kokulu mandalinalar kışı bekliyor yenmek için. Her sabah tavuklarımıza bakıyoruz. 'Biizz uyandıkk' diye bağırıyor Melek Güneş, 'Baban işe mi gitti ooorozz?' diye soruyor.
Uluç Ege, kocaman bir karıncayı tutmuş inceliyor 2 minik parmağının arasında. Günde 3-4 kez üstler değişiyor. Minik havuz dolup boşalıyor hayatta. Hayatta yani kapımızın önündeki avluda. Bu da ayrı bir olay.

Melek Güneş, 2 dil bilen çocuklar gibi şimdiden başladı şivelemeye..

Babası banyoya girince: Hadi gariii baba, çık garii!!

Melek Güneş, büyük babane ne diyor sineklere? : De donuzlar dee, kızımı yemişler!!

Terliklerin nerde Melek Güneş? : Teee, ötede..

Kim gelmiş Melek Güneş? : Naaa, Ege gelmiş..

Klimayı açalım mı? : Çok ıscak, açalım..

Nereye gidelim? : Baaaçeye gideemm, yemek yiyem...

....

Bu liste böyle uzar gider. Etrafımda çocuğunun bu konuşmasını sürekli düzelten eş durumundan Bodrumlular da var. Ama benim çok çok hoşuma giden birşey bu.
Özünü bilen, yaşadığı yeri seven, yumuşak huylu, merhametli çocuklarım olsun istiyordum.
Oldu galiba?!

Samimiyetsiz samimiyet

2010-08-10T06:50:00.000-07:00

Sevmiyorum bunu.
Hayatımdaki yeri max 5 dk olacak biriyle benim için mahrem sayılacak sırlarımı paylaşmayı, hayatımla ilgili detaya girmeyi, başkalarının özelini didiklemeyi sevmiyorum. O zaman niye blog alemindesin demeyin, durum başka. Anlatınca hak vereceksiniz.
Dün Kipa'daydık. Hem bize çok yakın, hem fiyatlar daha makul vs gibi nedenlerle 15 günde bir özellikle süt, bez stoğumuzu korumak için ziyaret eder, yüklenir döneriz.
Bitirdik alışverişi, geldik kasaya. Aslında her seferinde bu kasada bir gereksiz muhabbet döner ya önümüzde ya yan kasada. Bu sefer bize patladı.
eyp, boşalttı arabayı.
Uluç Ege kucağımda.
eyp, poşetlemeye geçti.
Her seferinde söylüyorum bana bırak poşetlemeyi diye. 1 bagaj eşyayı 3 poşete tepiştiriyor, yolun sonunda poşetler patlıyor, temizlik malzemeleriyle yiyecekler karışık vs.
Bu sefer yine açtı bir poşet bekliyor, maraton gibi :)
Ama kucağımda bebek gören her genç, hormonları tepesinde yeni evli gibi başladı kasiyer kızımız sorgulamaya.

Lüzumsuz kasiyer: Yaaaa, çoook şekersin adın ne senin?

Duruyor ve 11 aylık çocuğun yüzüne bakıyor, cevap bekliyor evet, çok yazık ki cevaplayamaz ablası seni, 'Yaa söyleseneee' demene gerek yok.
Mecburen ben cevaplıyorum.
Çoook klasik Uluç'u anlamıyor, tekrar ediyorum.

L.K. : Yaaa zor olmuyor mu bakması?

Bebek bakımı ile ilgili çoooook soruyla karşılaştım evet ama böyle evcil hayvandan bahseder gibi soranı da varmış, o da buldu beni!!

Gariban ben: Yooo, takılıyoruz işte..

Bu arada eyp poşetler elinde bekliyor hala. Kız, Uluç Ege'nin elini bırakırsa okutabilecek barkodu ama beyin geç komut veriyor.

L.K: Yaaa- Evet ilginç bir şekilde her söze 'Yaaa' diye başlıyor. Canıım türkçemi de helak ediyor.- Ben 3-4 aylık evliyim de- 3 mü 4 mü?- eşim çok istiyor ben karar veremiyorum. Tavsiye eder misiniz?

Gariban ben: Valla bilemem, siz karar verin ona eşinizle.

Bir gözüm de eyp'de. 'Tepiştirme hepsini!' diyebiliyorum artık kaşımla gözümle, o derece anlaşırız. O da bana 'Bak yine bizi buldu' der gibi bakıyor, pirinç unuyla Koslayı yanyana tepiştirirken.

L.K: Valla bilmiyorum, aslında benim kayınvalidem alt katımda. Annem de 5 dk ötemde oturuyor. Ama korkuyorum çok..

Şimdi Uluç Ege'nin emziğini tıkasam ağzına, emziğe yazık.
Zaten 1 ay olmuş anamı görmeyeli, liseli kızlar gibi dalacam şimdi 'Havan kime kızım havan kime!' diye.

Bu arada arkamızda kuzen dry'nın kucağındaki Melek Güneş, kayan kasanın üstünde gitmek ister.

L.K: Aaa, bu da mı sizin?!

Hee, bu da bizim. Bunu da geçen sene bulduk sokaktan, sahiplendik.

Veeee, artık hayatımızın klasikleşmiş sorusu, duymaktan gınaaaaaalar getirten ama ne yazık ki daha yıllar boyu hayatımıza damgasını vuracak o meşhuuuur soru:

L.K: İKİZ Mİ BUNLAR?!?!

Sana neeee!!! Hayır, cidden sana ne? Aile planlaması araştırmasında mısın? Yoksa gizli görevli falan mısın, kendini kamufle ettin o kasanın arkasına!! İkiz olsa neee, 1-2 yaş olsa ne?!? Ben kendime güvenmiş doğurmuşum, sana mı verecem ay gün hesabını?!?!?!?

Gariban ben: Evet

L.K: Çalışıyor musunuz?
G.B: Hayır
L.K: Daha önce çalışıyor muydunuz?
G.B: Evet
L.K: Çocuk olunca mı bıraktınız?
G.B: Evet

Ben bu kızla 10 dk otursam seceresini çıkarırım yeminle. Ama takadim yok. Valla yok.

Pılı pırtımızı toparlayıp daha yazmayı unuttuğum binbir soru sahibi kızcağızı kasanın ardında aklında mühim problemleriyle başbaşa bırakıp evimize döndük..

Ayakkabı mevzuu vol.2

2010-08-08T12:38:00.001-07:00

Tabii ki isterdim ben de şık 15 puntolarla tıkır tıkır gezebilmeyi..
Amaa..

* Ünide sinir olduğumu farkettim ilk önce.
Kütüphanede harıl harıl bitirme tezi yazarken, makaleler önümde yığılı okurken, kütüphanenin klimasından faydalanmak için orada olduğu besbelli minik tefeklerin beynimi delen topuk sesleri nefretimi arttırdı.
Spor ayakkabının da kendine has bir gıcırtısı vardır evet, ama babet öyle mi?!
Ayağını sarıp sarmalar, acelen varsa kıvırmadan koşabilirsin, gerçekten kaliteliyse vurmaz, sıkmaz, topuk kırılması olmayacağından yarı yolda bırakmaz, elbiselerle de, pantolonlarla da iyi geçinir. Taşlı, boncuklu modelleriyle şık da görünebilirsin.

* Gelelim 2. önemli nedene. Çok sevgili kaptanımla aramızda 4 cm var sadece. Ve ben ondan çok daha zayıf olduğum için bir de topuklu giyersem daha da uzun görünebilirim. Bizim için önemli mi? Çok da değil ama yine de babetle yanyana durmak bence daha eğlenceli.

* Ve ve aslında en önemlisi.. 1 adet fıldır fıldır koşturan, 1 adet de yürüme heveslisi bebeciğim olduğundan benim için şu an en mühim şey rahatlığım, bunu sağlayan da benim canıımmm babaetlerim. Sizi seviyorummm :)

Nerden çıktı bu mevzu?!
Markafoni'de harika Phebu'lar indirimde..
İşte birkaçı..

Adidas'ta topuk sesleri

2010-08-07T12:20:00.000-07:00

Ben sadece, tabii ki, bir tek botu beğendim.
Topuklu giyeceksen bin çeşidi var kardeşim Adidas'ı neden p.ç ediyorsun?!?
Tasarım: Yohji Yamamoto

İç'Ten'

2010-08-06T01:42:00.001-07:00

Daha önce de söylemiştim..
Geceliklere, pijamalara bayılırım..
Hele indirimdeyse hiç şansı yok..
Bunlar Ten'in sitesinde beğendiklerim, indirimdeler şu anda.
Devamı....

Çigcigii çigcigiiiiiiii!!!!!

2010-08-04T02:59:00.000-07:00

Sertab Erener Rengarenk 2010 Full Albüm Mp3 Ä°ndir
Yükleyen DailyMEMOtion. - Video klipler, sanatçÄ± röportajlarÄ±, konserler ve çok daha fazlasÄ±.

Klasik pazar :)

2010-08-03T02:24:00.000-07:00

Bir pazarımız daha arkadaşlarla Yahşice'de geçti..
1000 kere çilekli pasta yaptım, anne kapumba, baba kapumba...Sonra minik ablalar buldu kendine, onlarla huzur içinde oynadı.

Uluç Ege gelene kadar..
Oğluşum kızların oyununu bozdu, pastaları ezdi. Soldaki 4 olduğunu iddia eden cadı suratına hönkürünce, kadınların gerçek yüzüyle tanıştı ilk kez. Kendi başına takılmanın en iyisi olduğuna karar verip arabanın altını üstüne getirdi.

Sonra en güzelinin birlikte vakit geçirmek olduğuna karar verdiler. Birbirlerine bağırıp çağırsalar, dövüşüp barışsalar da arkamı döndüğümde yine beraberler..

Ananemden inciler..

2010-07-23T04:57:00.000-07:00

Gn çoktandır yazmamış ananemi.
Bir tane de ben anlatayım, az önce oldu..

'Kızım, bırak o mettabı da, bana bak biraz.'
'Mehtap kim, anane??'
'O kucağındakini diyorum, yazıyosun ya tıkır tıkır..'

MG, UE İzmir'den bildiriyor

2010-07-23T04:11:00.000-07:00

1 haftadır İzmir'deyiz.
Pazar evimize dönüyoruz. Biraz daha kalmak isterdim aslında ama artık benim isteklerimin pek önemi yok gibi..

2. günümüzde Melek Güneş, Bornova'da:
'Annecimmm, eve bak, kocamaaannn, bahçemize gidelim bizz..'
O günden beri bebeğiyle konuşuyor, adını kendisi koydu Gülkız, Gn'den esin :)

'Gülkız, akşam baba gelcek..'
'Çook sıcak Gülkız, deniz gelsin..'
.. şeklinde psikolojik baskı uygulanıyor üzerimde :)

Alışverişe bayıldı ama :)

'Elbise alalım annecimm, Ege'ye don alalım.'
Bodrum'a bir türlü gelmeyen MotherCare'a gittik.
Süper indirim vardı. Uluç Ege'ye kış için ince tulumlardan aldım, Melek Güneş de çıtçıtlı atletlere devam..

Sevda Demirel'in soyu, sopu, gelmişi, geçmişi.....

2010-07-17T02:43:00.000-07:00

Çok önemli gerçekten de hepimiz için..
Sağlık Bakanlığı tarafından korunmalı ve mümkünse çoğaltılmamalı..
Sevda Demirel, ABD'deki bir sperm bankası yoluyla 2 haftalık hamile imiş.
Mart 2010'dan itibaren de Sağlık Bakanlığı'nın, "Türk soyunu koruma" amacıyla çıkarılan yeni yönetmeliği uyarınca bu yolla hamile kalmak artık suç..
SD, tek gecelik bir ilişkiden hamile kalsaydı, belki yine yabancı uyruklu birinden yine suç mu işlemiş olacaktı Türk soyunu bozduğu için?
Ya da daha fena bir soru, bugün 2 haftalık hamile olan SD'nin cezası ne olacak? Kürtaj?!?

İlk ergenlik

2010-07-15T13:10:00.000-07:00

Dialog, sınırları ve sinirleri denenen anne ve boyu artık bacak kadar olduğu için her haltı bildiğini sanan sendrom sahibi Melek Güneş arasında geçer.
Olayın tanığı herşeyi hafızaya kaydeden ve günü gelince yine benim başıma işler açacak olan mülayim görünümlü haylaz Uluç Ege'dir..

Ben: MG, pilav yer misin?
MG : Öfff, hayırrrr!!
Ben: O zaman bu köfteyi?
MG : Ege yesin!!!

Ege yutar tabi hemen..

MG : Yaaa, ben de yicemmm pöfdeee!!!
Ben: Al o zaman, annecim..
MG : Yaaa, bıraaaakkkk!!
Ben: Bıraktım işte al ordan
MG : Öööfff annneee ööfff. Sen yee!!
Ben: Yedimm..
MG : Potaka suyu sık!!!

Duymamazlıktan gelince anında kimlik değişimi

MG: Annecimmmmm, böööle sık.. Bi pöfte, bi potaka suyuu, annecimm

Bir bardak ayrana, portakal suyu muamelesi edilir. Minik tabağa minik köfteler konur, nohutlar top sanır kendini.
'Sen büyüdün artık, kendin ye. Ben de karnımı doyurayım.' deyince aldığı gazla tabağı siler süpürür.

Mama sandalyesinde bir yandan ekmeğini kemiren, ayranı biberonu ablasında olduğu için bardaktan pipetle içen Uluç Ege, artık sıkılmaya başlamış, inmek için mızıklanır..

MG: Egecimm, avlamaa, bak üzülüorum!!!

Hormonsuz olması yeterli mi?

2010-07-14T03:40:00.000-07:00

Gün geçmiyor ki, şu fani beden bir yeni araştırma sonucuna şaşırmasın.
Az önce okuduğum şu ki; asıl faydalı olan bizim pazarda burun kıvırdığımız kurtlu, böcekli meyve sebzelermiş.
Halk dilinden anlamayanlar için bilimsel açıklama;
Herhangi bir böcek veya benzer organizmalar tarafından hasar oluşturulmuş meyve ve sebzelerin hormon ve zirai ilaç birikim seviyelerinin düşük olduğunu söyleyebiliriz.
Yani içinde kurt yaşayabiliyorsa o gıdada bizim için de zararlı ilaç vs yok.
İyi de bizimki de mide be öğretim üyecim, işkembe değil ki, nasıl vereyim ben kenarından kurdunu ayıkladığım elmayı çocuğuma?!

Yaşasın tombikler!!!

2010-07-10T03:07:00.000-07:00

Kilo problemimi alt etmeye çalışıyorum.
Tekrar tartılmadım ama 50'yi geçtiğimi hissediyorum. :)
Bir yandan sağlıklı besleniyorum, bir yandan yurt günlerimi hatırlayıp koyveriyorum ama uykudan önce Lays-Cola kadar değil, onu da yapmışlığımız vardı o zamanlar..
Gerçekten 1 paket cips yemeyeli yıllar geçmiş şimdi hatırladım, anne olmuşum gerçekten sanırım.
Bu arada kendimi epey toparladım. Ateşten sonra kalan bulantılar kesildi. Aynı durumda olan birkaç arkadaşımı daha duydum, acilde de böyle bir salgın olabileceğini söylemişlerdi.
Abijim'in getirdiği vitaminler de 1 haftada etkisi gösterdi. Gözüm açıldı resmen. Kahvaltıdan sonra içiyorum, toz şeklinde. Akşamüstüne kadar takılıyoruz kuzularla, hiçbir halsizlik belirtisi yok.
***

Tecrübelerime dayanarak söylüyorum ki yoruma açıktır, en güzel, içten kahkahayı bu tombikler atıyor ve ciltleri inanılmaz güzel..
İtirazı olan?!?

Amann kimse evlenmesin!!!

2010-07-09T04:47:00.000-07:00

Tvdeki buluşturma, tanıştırma, çöp çatma programları hedefine ulaşmış olacak ki, mükemmel ötesi Türk televizyonları şimdi bir üst 'level'a geçmiş.
Evlilik hayatı!!
'Bakın biz böyle evlendik, patır patır patlattık fişenkleri, para bizim g.tümüzün kiri, nasılsa 3-5 ay sonra bir daha yaparız başka biriyle başka bir düğün!'
başlıklı programlar bunlar.
Tamamen düzmece, paçadan akan sahtekarlık, yılışıklık..Çocuğumda olmasın dediğiniz ne varsa bunlarda.

Bugün Fox'da bir kızcağız, 'Yurtdışında büyüdüm ama bakııınn elime kınamı da yakarım' diye kan kırmızı elini soktu gözümüze. Çamurumsu fondöteni, eyeliner'a bulanmış gözleriyle gelin makyajının sadeliğinde epeey uzakta damada çemkirdi sonra telefonda. Üstünde saflığın temsilcisi(!) gelinlik olmasa yurdun hangi dışında büyüdüğü anlaşılıyor aslında.
***

Yıllar öncesi geldi sonra aklıma.
Tıp fakültesini bitirmiş 2 bekar komşumuz.
İkisinin de maddi durumu iyi olmadığı için yüksek lisans yaparken evde mütevazi bir nikah yapmaya karar verdiler. Sadece anne ve babalarının ve ev arkadaşlarının olduğu..İkisi de iki ayrı öğrenci evinde yaşıyorlardı. Nikah günü herkese yetecek kadar yer olmadığından bizden sandalye istemişlerdi..
Şimdilerde çok iyi bir doktor ve anne olduğunu tahmin ettiğim abla, gelinlik giyemezken, Esra Erol kişisinin gevrek gevrek '200 gelinlik giydim, hiçbiri içime sinmedi.' demesi ne kadar trajik, küfüre şayan!!!

TİV

2010-07-09T04:41:00.000-07:00

Çocuğunuzun kaç tane bebeği var?
Birkaç kez sürüp kenara attığı arabası?
Bir top yeterken ona neden evin her tarafında oyuncak toplar, ayıcıklar atılı?

Türkiye İşitme ve Konuşma Rehabilitasyon Vakfı, hiç oyuncağı olmayan işitme engelli 0-6 yaş grubu çocukları sevindirmek amacıyla oyuncak toplama kampanyası başlattı.
Yıpranmamış ve onların sessiz dünyasını renklendirecek şeyler olması önemli bence.
Adres;

Barbaros Mahallesi
Fesleğen Sokak
No:8
Batı Ataşehir-İstanbul

Yemişim hastalığı size bişey olmasın

2010-07-03T03:56:00.000-07:00

Zeyno'nun düğününden büyük eksikli bir anı..

Yorgunluk?! O da ne demek?!?!

2010-06-30T13:01:00.000-07:00

eyp'nin turuyla birlikte içime dolan kasveti 2 tüp serum geçiremedi.
Hiç geçmeyen 18 günü yarılarken önce Zeyno'nun düğünü oldu.
Fotolar daha sonra artık..
Melek Güneş, minik duvağıyla, Uluç Ege de papyonuyla masalarda kucaktan kucağa gezdi..
Cts günü de bebecikleri ilk kez bırakarak İzmir'e gittim. Abijim nişanlandı Kocaeli'nde.. Herşey mükemmeldi, bir de biz maaile olabilseydik..
İzmir'e gitmeden babanesi Uluç Ege'yi bisikletine bindirdi, Melek Güneş'i de kucağına aldı, ördekleri sevmeye.. Ben de yavaştan sıvışacaktım ama önceden anlattım Güneş'e. 'Ben dayıya gidiyorum, sen uslu duracaksın dimi?' Hmmm, birşeyler geveledi.

Ayrılırken, 'Aaa, babanee anne ağlıooo' dedi, iyice koptum. Aklımda bin türlü senaryoyla önce İzmir'e ordan sabaha karşı İzmit'e, pazar günü nişan, akşamüstü İstanbul'a havaalanına ve Hollanda uçağındaki bomba ihbarı nedeniyle 1,5 saat rötarla gece Bodrum'a. Beynim allak bullak oldu ama gitme nedenimi düşündükçe yorgunluğumu hissetmez oldum.. Bundan sonra tek dileğim onlar için herşeyin başladığı gibi devam etmesi...

**********

Bu arada maalesef, bir türlü yakamı bırakmayan hastalık, yorgunluk, geceleri uykusuzluk, gündüzleri telafi edilmeye çalışan uykuyla şebeğe dönen ruh hali, birden bastıran sıcaklarla yerlerde tansiyon ve sonuç 50 kilo ben!!!!
Bir de üstüne ne kadar kötü göründüğümü ısrarla tekrarlayan eş dostla hepten boka saran beynim, gerim gerim sinirlerim..

Hayır ben sana 'Vay beee, öküz gibi yiyorsun valla, göt göbek karışmış!' diyor muyum ki sen benim hakkımda yorum yapıyorsun.
Çoook sevdiğim Üstün Dökmen der ki, ' Kilo, yaş, maaş sorulmaz, yorumu yapılmaz!!' Bu tabii görgü kurallarıyla ilgili birşey, herkesten beklemek benim hatam..
Her neyse kendimi yoğun bir programa aldım ve anladım ki benim için kilo almak vermekten çok çok daha zor. Çocuklarla kahvaltı, onlarla süt, öğlene doğru muhallebi, öğlen yemeği, akşamüstü meyve, yoğurt vs.., akşam yemeği, uykudan önce süt.. Beraber büyüyoruz yani.. Sabah Pharmaton, akşam Supradyn. Ultrason, idrar, kan testleri, guatr vs tertemiz ama 1-2 ayda verdiğim 7 kiloyu almam şimdilik hayal gibi görünüyor..
******

Bu yaz..

2010-06-23T12:37:00.003-07:00

...mandalin ağaçlarının altında, kuzenler, nineler, biraz bisiklet, bolca toprak, arada deniz, park.. geçiyor.

Kime 'Babalar günü'?!?

2010-06-20T03:32:00.000-07:00

Gel de şimdi 'aq' deme !!!!!!!

2010-06-18T01:38:00.000-07:00

2 gün mutluluk haram bize, yemin olsun!!
2 gün hayal kurduk ya, ne haddimize!!!

Önümüzdeki hafta çok yoğun bizim için.
Perşembe eyp'nin ilkokul arkadaşı evleniyor, cuma Zeyno, pazar günü de en heyecanlısı ve inanılmazı Abijim nişanlanıyor, İzmit'te..
Herşey güzel, planlarımız hazırdı. İzmit yolculuğu 1 güncük olacağından çocukları da bırakacaktık.
Sonra ne oldu?
eyp'nin teknesi tersanede, her akşam eve gelmenin huzurundayken diğer teknenin kaptanı işten ayrıldı. 15 günlük Göcek turu bize!!!!
Bu sabah gitti eyp. Dün gece apar topar bavul hazırladık.
Reklamlardaki kadın, 'Kocam kaptan, gömlekleri bembeyaz!!' diye gevrek gevrek gülerken, gerçekten içimden gelerek küfrettim bu sefer.
Üzülmedim, kırılmadım, çok sinirlendim.
Hayal kurmaktan vazgeçtim bir kez daha!!

Haziran bitiyor, bu ne hastalığı?!?!

2010-06-14T08:04:00.000-07:00

Geçen hafta Melek Güneş'le pazara gittik.
Gündüz çok sıcak olduğu için akşamüstünü bekledim özellikle..
Tam 1-2 tur atmış, biraz domates seçmiştik, Melek Güneş mızırdanmaya başladı, 'cak cak' diye kucak istemeye başladı, ki hiç tarzı değildir, genelde arkasında mıyım diye kontollü kaçış hallerinde, tezgah karıştırır kendisi.
Sonra birden kustu, korkup ağlamaya başladı.
Hemen eve döndük, yolda ateşi çıkmaya başladı.
Eve geldiğimizde 38.7 idi.
Hemen banyoya ılık suya soktum, ateş düşürücü içirdim.
!!!!39.4!!!!
Çantayı kaptım, baygın güneşim omzumda acile..
Yolda şurup etkisini göstermeye başladı. Biraz açıldı.
Acildeki nöbetçi doktora pas vermedi pek.
Kendi doktoru gelince ağzını açtı, karnını açtı dinlesin diye.
Bademcik!!

Bademcikleri çok hassas olduğu için en ufak bir soğuk algınlığı ordan vuruyor dedi doktoru.
Tam iyileşmeye başladı, mızmızlığı da geçiyor derken gece üstünü örteyim dediğim Uluç Ege'nin hiç olmadığı kadar sıcak olduğunu hissettim.
Uykum dağıldı gecenin bir vakti, ateş düşürücü, vücuduna, zaten ne kadarcık vücudu var kıyamam, ılık su..
Ertesi sabah tekrar doktora.
Sonuç yine aynı!!
O kadar dikkat ettiğim halde, yanyana getirmedim, kaşıklarına, emziklere dikkat ettim. Ama Melek Güneş'in aşırı sevgisi, mıncıklama, öpme, sarılma, arada çaktırmadan ısırma isteğine engel olamadım.
Paşamın ilk antibiyotiği de hayırlı olsun!! :(
Birkaç gece sonra bir titreme geldi bana. Ahanda sıra bana geldi dedim. Tüm eklemlerim, kolum, bacağım...zaten ağzımın tadı kaçık şu iğrenç, gereksiz aftlarla..
Çocukların hastalığı, uykusuzluk, yorgunluk.....
Pazar sabahı acilin kapısına benim için gittik.
Allahtan tüüm bu olaylar yaşanırken eyp, evdeydi- bu arada onun sürpriz iş gelişmeleri çook mutlu etti bizi, o ayrı :)
Ateşim 38.9!!
Bodrum 34 derece ve ben deli gibi titriyorum, üşüyorum.
Serum bittiğinde uyandım.
Eve geldiğimde daha iyiydim, tüm günü uyuyarak geçirdim.
Oysa pazarı bekliyorduk denize girmek için, halimize bak!!

Sonuç,
Hastalığı Uluç Ege satmış hayatından gaaayet memnun, baba adı ööpp, anne adı efiff bir Melek Güneş..
Hastalığı annesine sattığı için ona daha da derin bir bağlılık duyan yapıştığı boynunu bırakmayan, yere konduğu an en yakın koltuğa tutunup sıralamaya çalışan bir Uluç Ege...

Uykusuz geceler, bölük pörçük uykulu gündüzlerle feleği şaşan bir elf..
Yeni başladığı teknenin yapımı henüz bitmediği için sabah tersaneye gidip akşam eve dönecek olan bir eyp!!!!
O, S. annem ve M.babam olmasaydı bu günler nasıl geçerdi bilmiyorum.. Bir de eyp'nin anneannesi var tabii :)
Neredeyse 80 yaşında ama bir işin ucundan tutayım, yardımcı olayım diye çabalıyor..
Öpüyoruz hepinizi ya da öpmeyelim size de bulaşmasın.
Bodrum'dayız diye alemlerdeyiz sanılmasın.
Öldük geberdik hastalıktan!!!

Fotolar, babalarının çekmecesini deşeleyenlere aittir!!

Yazık sana Suri!!!

2010-06-10T07:30:00.000-07:00

Tom Cruise ve Katie Holmes'in kızı..
Neredeyse her fotoğrafta anne babasının kucağında..
Paparazzilerden rahatsız oluyormuş haspam!!
Ayakkabılardan olmasın?!?

Gıcık

2010-06-02T04:04:00.001-07:00

Aslında tüüüm kadınların bir şekilde ortak derdi, istenmeyen tüyler- nesi istenecekse zaten..
Benim çalışırken bulduğum enn güzel çözüm, lazer epilasyondu. Bodrum'da çok çok daha pahalı olmasına rağmen yeni evli, çalışan, çocuksuz biri olarak bunu pek önemsememiş, 4-5 seans yaptırmıştım.
Sonra hamilelik, emzirme, tekrar hamilelik, tekrar emzirme..., lazere verilen parayı lüks bulup, onunla çocuklarıma neler yaparım fikrindeki içimdeki klasik anne lazerden vazgeçti..
Ondan sonrası pek iç açıcı değil. Bacaklarımda çok çok azalan tüyler, çok büyük olasılıkla epilasyon makinesi yüzünden batık olarak döndü bana, kese, peeling vs pek işe yaramadı. Zaten ne peelingi?!? Duş alıp çıktığıma şükreder haldeydim..
Vee ben de küçük bir araştırma yaptım nette. Forumlarda okudum ki, yalnız değilim, ohh çok şükür!!

Şöyle bir losyon var. Tend Skin
Çoğunluk olumlu sonuç almış, zaten bu tür şeyler de önemli olan düzenli kullanım.
2 gün kullanıp, 1 hafta sonra devam edip, olmayınca ürüne çamur atmak tarzım değil :)
Bir cesaret sipariş verdim.
Ama kapıda ödemeyi seçtim.
Pzt öğlen verdiğim sipariş, bugün öğlen elimdeydi.
İlk kullanım için çok iyi bir sonuç aldım.
Sanırım ölü deriyi çabuk soyması, temel özellik.
Yalnız hamileler ve emzirenlere önerilmiyor.
**
Bu arada babamın rahatsızlığında kesilen sütlerim nedeniyle Uluç Ege 8,5 ay kadar emebildi...
**
Tonik kıvamında, pamukla sürülüyor, ama biraz daha yoğun gibi, gramajı düşük ama bu yoğunluğu nedeniyle uzun süre kullanabilirim sanırım. Zaten bitmeden çözüme kavuşacağız gibi..
Tavsiye eder miyim?
Evet
:)

İsim isim

2010-06-01T02:21:00.000-07:00

Arka arkaya okuduklarıma güldüm sonra kendiminki geldi aklıma, şöyle ki;

Elif yazmış: Bulduk Ezer

Yasemin yazmış: Üreyengül Savalaş

Benim çalıştığım dönemden bir faturadaki isim: Meymenet Palalı...
Çok da tatlı bir teyzeydi halbuki..
Paşalar ve Beyler diye 2 de kardeş vardı..

Rutin yaz...

2010-05-30T04:21:00.000-07:00

Ve sonunda Bodrum'a yaz gelir..
eyp'yle çooook güzel günler geçirdik.
Melek Güneş, artık gittiğini iyice anladığı için pek pas vermedi 1 hafta boyunca. Buna en çok üzülen eyp oldu tabii..
Bence geçici bir durum..
Gün, bizim için erken başlıyor artık.
Sabah saat 10'a kadar kahvaltı ediyoruz, çocuklar biraz oynarken son sürat öğle yemeklerini hazırlıyorum. Ondan sonra zaten Melek Güneş'i tut tutabilirsen. Egecik de emeklemeye başladı, o da kapının önünde bekliyor.
Bahçeye inip, bütün taşları tek tek elliyor, bana da zorla terliklerimi çıkarttırıyor, tavukları besliyor, kuşlara bağırıyor, hamakta debeleniyor kardeşiyle..

Öğlen eve zar zor sokuyorum, bir büyük bardak meyve suyunu- bütün meyveleri karıştırıp kaynatıyorum- kurabiye, börek vs tepiştirip elleri, ayakları gözler kapanırken yıkayıp öğlen uykusuna...
Öğleden sonra bazen bir yerlere gidiliyor, arkadaş, komşu vs..
Ama akşamüstü mutlaka mutlaka parka!! Parkta genelde en küçük benimkiler oluyor. O yüzden bütün ablalar, abiler sıra veriyor, sallıyor, öpüyor, mıncıklıyor. Park yaşamına epey erken başlayan Uluç Ege'ye de çoook iyi geliyor..
Akşam hep beraber yemek, dedeyle son bir bahçe turu, kardeşle debelenme.. Eve çıktığımızda ben dahil hepimiz hışır halde, önce Uluç Ege'ye banyo, sonra Melek Güneş'e..
İkisi de giyinirken uykuya dalıyor genelde..
Onlar beni, ben onları yoruyorum, hep beraber sızıyoruz gün sonunda...

Steampunk

2010-05-27T13:48:00.000-07:00

Modalamaya devam..
Bu seferkiler ilginç..
12'den sonra girersen nete böyle olur tabii..
Ama hoş parçalar- etsy'den arak..
Birini beğendim, sonra nedir diye incelerken 'Steampunk' denirmiş öğrendim.. Cahilliğim affola, böyle bir tarzın tabii ki farkındaydım, adını bilmezmişim..
Akla büyük bukleli, ince belli, minik şapkalı hanımları, beli silahlı, kumarbaz beyleri getiriyor diye özetleyebiliriz aslında..
Biraz paslanmış, gizemli, rutubet kokulu...

Kesin mayıs yağmurundan

2010-05-22T04:01:00.000-07:00

Bu sıkıcı hallerim..
eyp, yarın büyük olasılıkla dönüyor Bodrum'a.
Hava 2 gündür Bodrum'da berbat. Yağmur yağmadığında karanlık, gri.. yağdığında dinmek bilmiyor, bittiğinde buzz gibi hava..
Çocukların da içi sıkıldı. Oda karanlık olunca gündüz uykusu uzuyor, sersem bir şekilde kalkıyorlar, 2 gündür parka gidemeyince Melek Güneş, isyanlarda..
Benimse aklıma bin tane şey geliyor.
Bir zamanlar 'Çocuk da yaparım, kariyer deeee...' şarkısını söyleyen süpersonik kız da yok bugünlerde ortalarda. Çocuk yapmıştır belki de ve ara vermiştir kariyerine.

Bazen part-purt bişeyler mi bulsam diyorum kendi kendime..
Bodrum'da yeni üni mezunu ve çocuksuzken bile işi zor bela bulmuşken, bu sefer şansımı çok zorlamasam mı diyorum..
Zaten babalarından yılın 5-6 ayı kısmen uzak kalan çocuklarımdan kendimi de mahrum etmesem mi diye vicdan yapıyorum bazen..
Girdiğim vizeler, finaller, uykusuz geceler, yurt günlerim... geliyor sonra aklıma..
Neyseee..
Dedim ya havadan kesin bu halim..
Birazdan Uluç Ege uyanır önce.. Çorbasını hüpletir..
Melek Güneş, camdan yağmuru izler, arabalar su sıçrattıkça çığlık atar..
Şu yaz gelse de denize atsak pöfilerimizi!!

Kaderimse çekerim

2010-05-21T03:54:00.001-07:00

"Yüz karası değil, kömür karası,
böyle kazanılır ekmek parası"
Orhan Veli Kanık

Zonguldak'taki grizu felaketinde yerin yüzlerce metre altında, hayali bile sinirleri bozarken bu ülkede bu şartlarda çalışanlar var, 30 maden işçisi, mühendis.. sıkışıp kaldı. Büyük bir olasılıkla patlama anında can verdiler.
Ama ne de olsa 'Ölmek madencinin kaderi değil mi?'
'Bu mesleğe giren kardeşlerim bunu bilerek giriyorlar.'

Tıpkı şehitlerimiz gibi, çünkü biliyoruz ki, askerlik yan gelip yatma yeri değildir.
Anamızı da alıp gitsek, döndüğümüzde seni buralarda görmesek keşke!!!!!!

OİP'nin ardından...

2010-05-19T12:46:00.000-07:00

Çooook severek okuduğum, güldüğüm bloglardan biri, OİP.
Kutukafalara zaten bayılıyorum :)
Bu yazısını okuyunca ben de birşeyler yazmak istedim.. Daha bugün yine bir arkadaşımla konusu geçti çünkü..

Bence, zor olan 2 çocuğa bakmak değil, koskoooocaa evde tek başına bir çocukcuk olmak..
Onlarla ne kadar az, çok, kaliteli vs vakit geçirirsek geçirelim, o bazı anları ikisinin paylaştığı kadar yaşayamıyoruz..

Dünyanın en harika şeyi..
..onların o minicik bakışmaları, sabah kikirdemeleri, önce beni uyuttt noolur mızıklanmaları, onun elindeki eminim daha tatlıdır çekişmeleri, kardeşi yanında yokken gittiğimiz yerlerde ille de birşey bulup 'Ege'ye!!' diye eve taşımaları, ablası nereye gitse önce gözleriyle, sonra emekleye yuvarlana merakla peşine düşmesi...

....

2010-05-19T06:03:00.001-07:00

Küçük hanımlar, küçük beyler!
Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı, bir mutluluk parıltısısınız! Memleketi asıl aydınlığa boğacak sizsiniz. Kendinizin ne kadar mühim, kıymetli olduğunuzu düşünerek ona göre çalışınız. Sizlerden çok şeyler bekliyoruz.”
Mustafa Kemal ATATÜRK

Budur!!

2010-05-19T04:39:00.000-07:00

Arka arkaya düğün, nişan vs... detayları sonra veririm.
2 senedir giyemediğim canııımmm elbiselerimi giyebilmenin heyecanını taşıyorken bir baktım kilom neredeyse aynı ama hiçbiri bana olmuyor. Üstelik hepsi de benim için çoook değerli, kimi hediye, kimi özenerek aldığım elbiselerimi sonra 'vintage' olur, torun tombalak 'Ninem iyi ki de saklamış!!' desin diye :P , belki de ihtiyacı olabilecek sevdiklerim için, ama en çok da kıyamadığımdan saklıyorum şimdilik..
Peki ne giyebilirim ben diye aranırken bugün bu şıkları gördüm..

N.G Style, Trendyol'da indirimde..
İlk baştaki elbiselerin renkleri çoook güzel, fiyatları da alınabilir geldi bana..

Tespitlerim çiftdikiş!!!

2010-05-14T03:40:00.001-07:00

Hülya mimlemişti,ben de iki senedir süren dejavudan örnekler vereyim..
Bunlar tamamen bizim evdekiler için geçerlidir, evde denemeyin....

* Güzel uyuması için deli gibi yorulması gerekir. Yoksa uyutmak için sarfedilen çaba, onun kikir kikir gülmesiyle sinir bozucu bir hal alabilir. 'Gördün mü, sen değil, ben istediğim zaman uyurum.' der halini takınması için birkaç aylık bile olması yeterlidir.

* Aynı şey yemek için de geçerli. Bol ara öğünlü, atıştırmalı, tepiştirmeli günün içinde ana öğüne geçmek imkansız olabilir. Yumruğu kadar bir midesi olduğu unutulmamalı, acıkmasına fırsat verilmelidir.

* Onun da kendine ait bir kişiliği, benliği, oyun ve hayal dünyası var. Bunu görmek için çocuğu 2 yaşında sendroma sokmaya gerek yok. Bazen odasında yalnız kalmalı, kendi başına da oynamalı bu minik bünye. Elinde bebek, top.. sürekli başında bekleyen bir anne, özellikle park, bahçe vs gibi yaşıtlarının yanında şimdiden sıkıcı olabilir. 'Ya bi git başımdan, rahat bırak beni kendimle' demek ister, yazık diyemez, ordan oraya atar, savurur kendini.
'Tamam, kovaya kum koy şimdi, arkadaşına da ver hayırr o bizim değil, oraya koyma küreğini, kovaya koy...' şeklinde talimatla oyun oynatan park anneleri bi çekilin kenarı ya, gölge etmeyin tepelerinde!!

* Ne kadar uğraşsak da anneler olarak, babalarının yerini alamıyoruz, kabul etmek lazım. Neredeyse her evde aynı şey vardır, kuralcı anne- özgür baba..
Melek Güneş, ilk dondurmasını babasından arakladı. O güne kadar ağzına sürdürmedim, canı çekmesin, istemesin diye yanında yemedim. Ama babasının yediği magnumdan tırtıklarken 9 aylıktı. Şapurdatarak yalanırken, bana sanki nispet yapar gibiydi ya da ben üstüme alındım.
Salıncaktayken ben özellikle kemerini taktım. Babası özellikle takmadı, bir de üstüne deli gibi salladı hep. Benim karşıdan içim gitse de onun kikirdemeleri harikaydı.

* Erkekler ve kızlar doğuştan farklı kabul!! Örnekleyerek yaşadık. Melek Güneş'in, 1,5 sene özenle oynadığı güzel saçlı bebek, Uluç Ege'nin bir hareketiyle yolunmuş tavuğa döndü. Oyuncak süpürgesini ben süpürge çalıştırdığımda getirirdi yanıma, o da yapmaya çalışırdı, ta ki Uluç Ege, sapını koparana kadar!!

* Ana-oğul, baba-kız gerçeği bizde de var. İlk kez 2 aylıkken ayrıldı Güneş babasından, İzmir'e gitmiştik. Döneceği günün gecesinde 'Yola çıkmış, 12 gibi evde olur'u duyunca her akşam 8-9 gibi uyuyan Melek Güneş, gece 12'ye kadar ilk kez uyumamış, babası gelince önce boynunda ağlamış, sonra da kucağında uyumuştu. Hala da görünce ağzının suları akar, kucağından inmez, nazlanır vs..
Uluç Ege kişisi ise, şu 9 ay boyunca babasıyla adam akıllı bir muhabbete girmiş değil. Arada hoş beş yaparlar, top falan ama onun da derdi benimle. Başını koltuğumun altına sokar, sırnaşır vs..

* Aynı şey, gençlerle de benzer olur.
Uluç Ege, dayısıyla ya da babasının erkek arkadaşlarıyla önce temkinli, ardından enseye şaplak, .öte parmak bir muhabbete girer. Genç kızlara cilvelenir, yolda çoook durdurulmuşluğum var liseli kızlarca.
Melek Güneş ise, özellikle dayısına önce çooook nazlanır, sonra yavaş yavaş elbisesini, küpesini gösterir, 'Çok güzelsin!'i duyunca utanır, yürüyüşü değişir.
Genç kızların önce küpelerine, takılarına, saçlarına bakar, inceler, hoşlanırsa kucağından inmez.
******

Yaz yaz bitmez bu tespitler ama yazı arasında yaptığım çorba kaynadı, çamaşırlar kurudu, çöpler birikti... Halinden şikayet eden tek çocuklu blogger anneciklere selam olsun, hepsi beni bekler, byeeee...

Ve hayat devam eder...

2010-05-13T03:55:00.000-07:00

Üstüste bu kadar sıkıcı yazı yazmamıştım hiç. Tekrarlanmaz umarım.
Affettirmek için güzel şeylerden bahsedelim..
Uluç Ege, 8. ayını bitirmek üzere. Şaşkınlıkla izliyorum onu. 6 dişi çıktı çünkü şimdiden. Emekleme öncesi şınav- bu kelimeyi de ilk kez yazıyorum garip geldi- pozisyonunda şimdilik.

Çok yakınımıza bizim için epey büyük bir park açıldı. Daha doğrusu oyuncaklar konmuş ama etrafın inşaatı devam ediyor. Melek Güneş, aletleri test ediyor bugünlerde.

Bir de fotoğraf makinesine sardı şu aralar. Sürekli birşeyler çekme derdinde. En çok da kardeşini..

Ve makineyi boşaltırken, geçen sene bu zamanlar ne yapıyormuşuz merak ettim.
Melek Güneş, olanca ağırlığıyla kardeşinin üstünde.
Değişen pek birşey yok.
eyp, turdayken üçümüz yatıyoruz. Uluç Ege'nin beşiği artık tehlikeli bizim için. Tutunup doğrulabilir hale geldiği için aramızda artık paşa.
Daha doğrusu ikisi de uykularında deli gibi döndükleri için, onlar koca yatağı kaplıyor, ben de kenarda uyukluyorum. Gece boyunca bazen MG, UE'nin boynuna dolanıyor. Bazen UE'nin eli ablasının zaten miniminnacık saçlarına dolanıyor. MG'nin çığlığıyla ayırıyorum birbirlerinden.
Her gece acaba Güneş'i odasına mı alsam diyorum, sonra içim elvermiyor, onsuz oğluşla uyumak.
Hepinize tatlı rüyalar..

En son...

2010-05-11T04:08:00.000-07:00

En son ne zaman çaresiz hissettiniz kendinizi?
Onun canı yandığında?
Canı yanarken birşey yapamadığınızda??
2 sn bırakmıştım oysa sadece..
O fındıkları tıkırdatırken, Uluç Ege kucağımda ceviz de getireyim diye girdim içeri sadece.
Aptal rüzgar, gerizekalı kapı, sabırsız Melek Güneş ve çaresiz çaresiz ben...
Kapı çarptı hızla..
Güneş'in sesini duydum ama kendi yok..
Camdan baktım..
Eli kapının altında, kendisi yerde...
Açmaya çalıştım, açamadım.
Bağırarak aşağı indim. Bu arada kucağımdaki Ege'yi salonun ortasına bırakıverdim.
Etrafta kimse yok. S.annem dişçiye gidecekti. Yan bina boş. Gerisi bahçe zaten..
S.annem erken dönmüş. En arka odadan duydu sesimizi. Ne anlattım, nasıl anlattım hiç bilmiyorum. Kapı, Güneş, yüzü, eli...Bişeyler sayıkladım.
Bu arada canım hala yerde, eli de kapının altında.
Allahtan pimapen kapı. Tutukluk yaptı. Ben aşağıdan yukarıya ittirdim, annem kendine doğru asıldı iyice.
Kapı açıldı...
Bütün bunlar 15-20 sn içinde gerçekleşti.
Sağ elinin üstü, 3 parmağı sıkışmış.
Hemen yıkadım, hem yüzünü hem minik tombik parmacıklarını..
O sustukça ben ağlamaya başladım.
İşin kötüsü S. annem, panikle ağzındaki fındık parçalarını dökülen diş gibi görmüş, çok kötü oldu.
Elimizde bir paket buz, acile gittik M.babamla.
Uluç Ege'yi babanesine bıraktık, tam da uyku saatiydi. Zaten korktu ablasının ve belki de daha çok annesinin ağlamasından..
Yolda parmakları ve elinin üstü şişmeye başladı.
Çocuk doktorumuzu aradım. 'Ortopedi bakar, hemen arıyorum, acile gelin.' dedi. Ortopedist de eşi zaten. Acildeki herkes çok yardımcı oldu. Gençleri görünce MG de sustu zaten.
Kırık, çıkık yok, röntgen çekildi. Ezilme olmuş. Krem yazdı doktor.
Herkesin söylediği aynı şeydi. 'Allahtan pimapen kapıymış, yoksa eskiden demir kapı sıkışmasından gelen çocuklar olurdu.' Düşünmek bile istemiyorum.
Hastaneden çıkarken Güneş, dedesine abinin nasıl elinin fotoğrafını çektiğini anlatıyordu.
Ve ben..
İçim yine o iğrenç kıyma makinesindeydi. Hala midem ağrıyor.
Bloga geç yazmanın nedeniyse, olaydan bihaber, turda olan ve blogumu okuduğunu bildiğim eyp...

Değirmenlere karşı

2010-05-01T00:44:00.001-07:00

İzmir'de günleri sakin, sessiz geçirmeye çalışıyoruz.
Merak edenler için çok açıklayıcı şeyler yazamasam da iyi olma gayretindeyiz.
Babamın ağzından çıkana bakıyorum her gün.
O ne isterse o.
Direksiyon için özel ders almamı istedi.
2 bebeği bırakıp günde en az 3-4 saat araba kullanıyorum. İlk gün küçük bir İzmir turu yaptık. Dün, 4. günde, Turgutlu'ya gidip geldim. Yol üstündeki köy yollarında gezdik. 5 saat araba kullanmak sinirlerime inanılmaz iyi geldi. İçimde biriken öfkenin yerini sol kolumdaki sızı aldı.

Ders dönüşü evde beni hep 2 küçük kuzu bekliyor sanki.
Kapıdan içeri girer girmez Melek Güneş, heyecanla yaptıklarını anlatıyor.
El ve ayak izleriyle tahta bir kutu boyamışlar dedesi ve anneannesiyle doğum günüm için.
Uluç Ege, aynı anda 3 üst diş çıkardı ama hala çok şirin, yüzündeki gülümseme hiç gitmiyor. Ben yokken çok mızmızmış ama. Erkek çocuk-anne efsanesini yaşamaya başlıyoruz sanırım..
eyp'nin işiyle ilgili gelişmeler var. 15 gündür ayrıyız.
Canım sıkkınken daha da çok özlüyorum, onu da anladım..
En güzeliyse, abimin kız arkadaşıyla tanıştım.
****
Sıkıntıya çocuk sesi, bir de akarsu iyi gelirmiş. Bir şey daha varmış ama anneannem onu hatırlayamadı...
****
Kimin yaptığı belli olmayan öylesine bir resim..

.......

2010-04-28T13:54:00.001-07:00

28. yaşıma girerken bir kez daha anladım ki, bitmiyormuş..
Her geçen gün yeni birşeyler öğreniyormuş insan..
En kötüsü de 'Ben demiştim...' demek ama gerçekten ben demiştim..
Çok çok özel nedenlerle baba ocağındayım.
Babam için...

Yarın ne giysem?!?

2010-04-18T05:36:00.001-07:00

Evet, kabul.
Ben de çok isterdim öğrenciyken serbest kıyafeti.
Öğrencilik günlerimiz farklı birşeyler giydiğimiz için azar işitmekle geçmedi mi? Renkli çorap, süveter, takı vs yasaktı bazen.
Ama tamamen serbest kıyafet fikri yaş 28'e dayanınca değişiyor demek ki.
'Akşama ne okusam, test mi çözsem?' yerine 'Yarın ne giysem?' derdine düşen cincon bir nesil gelmezse ne olayım!!
Anketi nazo'da gördüm.
Cevaplamak için vatandaşlık no yeterli..

Yaz gelir....

2010-04-18T05:09:00.000-07:00

eyp gider...
2,5 aylık iş arama maratonu sona erdi. Bazen teklifler üstüste geldi, bazen telefon çalmadı günlerce.
Zaten kış başından beri evde olan eyp, eve, bana, çocuklara çoook alışmıştı, biz de ona tabii..
Bu kış çoook gezdik, eğlendik, bazen sıkıldık, 'Yeter artık!!' dedik..
Ve sonunda oldu.
Kaptanımız artık burada..

...ve zeyno da gider...

2010-04-17T13:17:00.001-07:00

Bodrum'a yerleştiğim ilk günden beri en yakın arkadaşım oldu zeyno..
eyp'nin akrabası, çocukluk arkadaşı benim mahalledeki tek yaşıtım, anlaşabildiğim, dertleşebildiğim arkadaşım oldu.
Melek Güneş, 'deyyzee' diye peşinden ayrılmadı, kucağından inmedi..
...bugüne kadar...
Bu akşam nişanlandı zeyno..
Melek Güneş'i zor verdik kucağına, yüzüne bakmadı gece boyu.
Herşey yanında konuşuldu, demek ki anladı o da deeyzesinin birkaç ay sonra Antalyalı olacağını..
Benim gibi o da buruk bir mutluluk içinde demek ki...