Amaan öfff!!!

3 Kasım 2009 Salı

Hülya'nın yazısını okudum. Ohh rahatladım, kendime yandaş bulunca.
Benim de var öyle hadi canım deyip yarıda bıraktığım blog yazıları.
Çocuğu paytak paytak değil dimdik, sapasağlam adımlarla yürüyormuş...
Günde bilmem kaç kalori protein, ... mg vitamin alıyormuş...
Yaaa bırakın allaaaşkına kimi kandırıyorsunuz.
Sonuçta hepimizde var birer hatta bazılarında ikişer :) çişli. Hepsi de çook şükür sağlıklı görünüyor ve türlü haylazlıklar yapıyor.
Kanal 1'de haberleri sunan bi abla var, onun sözüne bayıldım: Mükemmel anne yoktur, mutlu anne vardır.
Hangimiz her gün ama her gün mükellef bir kahvaltının ardından meyve salatamızı yedik, öğle yemeğinin akabinde muhallebi, etli sütlü akşam yemeğinden sonra yoğurdumuzu hüpletip heeeer akşam aynı saatte yatağımıza gidip deliksiz bir uyku çektik?



Evet diyenler yazının devamını okumadan o mükemmel hayatlarına devam etsin.
Hayır diyenlerse çocuklarından da böyle bir monotonluk beklemesin.
Tabii ki belli kurallarımız, rutinlerimiz olacak çocuklarımızla ilgili.
Ama hiç olmadığımız kadar mükemmel olmalarını bekleyemeyiz onlardan.
Büyük düşünür Met-Üst'ün dediği gibi;
'Herkes 'Bu çocuk okusun.' der ve 'Kendini kurtarsın.' Çocuk okur fakat kendinden kurtulamaz.'
İşte bu yüzden beni kapının önüne boşaltılmış ayakkabılık, teki bulunamayan terlik, çoraplar, alt üst olmuş mutfak çekmeceleri zerre rahatsız etmiyor :)



Amaaa;
Beni kimse bu iki boncukla Burger'a sokamaz, o ayrı.. Zaten tavuktan insana ancak bu kadar çevrilebilen o iki salak sarışından sonra hiiiç girmem.
Evime salam, sosis... vs giremez.
Karıştırılan çekmeceler deterjandan, delici, kesici.. her türlü tehlikeden arındırılmıştır.
İşte böyle minik önlemler dışında, benim çocuklarıma yaramazlık serbest, şımarıklık yasak!!
Maa yaptık herkesi..
(Melek Güneş bu sesi çıkararak öpüyor bizi)

3 yorum:

Ece Nur'un Annesi "Mine" dedi ki...

3 yaşından önce hiçbir çocuk paytak'sız adım atamaz, eğitimini görmüş biri olarak idda ediyorum, her çocuk aynı olmadığı gibi, hiçbir çocuk farklı da değildir.Saatle uyutabilirsin belki, yemeğini de verebilirsin AMA bir yere kadar herşey !!!Herşeye rağmen bu tarz bıdı bıdılar varsa biz anne değil miyiz şimdi?
Onlar mı mükemmel anne !
Hadiyin ordan bee !

Batıkan dedi ki...

Herkesin mükemmelliyetçiliği kendine kalmış bence sağlıklı bireyler yetiştirebilirsek ne mutlu bize, ben şahsen blogumu oğlum için yazmaya başladım doğru ama sonrasında ailemiz uzakta olduğu için durum değişti onlarda batıkanı takip edebileckleri bir sayfa oldu şimdi ise yaramazlıklarının yemeğinin yada benim gündelik yaşamımın yer aldı bir sayfa!!! Çünkü ben bunları yazşıyorum bu sayfa benim oğlumun he isteyen okuurrr isteyen okumazz..
Biz gerekli kişilere sunuyoruz ve onlarda okuyorlar ya gerisi başklarının tercihi...
Sevgiler...

poh poh perisi dedi ki...

siz tecrübeli annelerden gördüğüm oluruna bırakmak... ben pedogogla mı büyüdüm şimdi her şeyi bir kitaba uydurma çabası var anlamsız gerçekten...